Post#5-276: Let’s try it one more time!

Post#5-276:

เรื่องหนึ่งที่ผู้คนส่วนใหญ่มักจะหนักใจ ก็คือ เมื่อไหร่ที่ควรจะเปลี่ยนเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ดีหนอ?

เราคุยกันมาหลายต่อหลายครั้ง...ว่าไม่ควรจะยอมแพ้ง่ายๆ, เราต้องสู้ให้ถึงที่สุด, เราจะไม่ยอมแพ้, เราจะปรับเปลี่ยนวิธีการ แต่เราจะยึดมั่นในเป้าหมาย และ ฯลฯ

แปลว่า เมื่อเรากำหนดเป้าหมายใดๆ แล้ว มันจะต้องไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ทั้งสิ้น ใช่มั๊ย?

...

ทุกคนรู้คำตอบดีครับ...ว่ามันไม่ใช่อย่างนั้นแน่ๆ

เพราะทุกสิ่งทุกอย่างย่อมเปลี่ยนแปลงได้ตามสถานการณ์, ตามภาวะแวดล้อม และอาจผันแปรไปตามกาลเวลา

แต่ก่อนจะล้มเลิกเป้าหมายที่ตั้งใจไว้นั้นน่ะ...

แน่ใจแล้วใช่มั๊ย...ว่าได้พยายาม “ทุกวิถีทาง” แล้ว จริงๆ?

...

เอาจริงๆ การที่เราจะตัดสินใจ “ยอมแพ้” น่ะ...ผมว่ามันเป็นเรื่องง่ายพอๆ กับการกระพริบตา

แปลว่า ก่อนจะยอมแพ้...เราต้องไม่หลอกตัวเองว่า เราได้ทำทุกอย่างอย่างเต็มกำลังความสามารถ แล้วใช่มั๊ย?

เมื่อคิดดีแล้วว่าคงต้อง “ยอมแพ้”...ก็ต้องทบทวนให้ได้คำตอบชัดเจนว่า ที่ต้องแพ้ในคราวนี้น่ะ มันเป็นเพราะ “เหตุ-ปัจจัย” ใดกันแน่?

...

ที่สำคัญ...คือต้องไม่ลืมหันกลับไปดูตอนตั้งเป้าหมายให้ดีๆ ด้วยครับ

นึกย้อนดูให้ดี...ว่าเราได้ตั้งเป้าหมายเหมาะสมกับขีดความสามารถของตัวเรามั๊ยหนอ?

บางที...เราอาจจะกำลังสับสนระหว่าง “เป้าหมาย” กับ “ความฝัน” ก็เป็นได้

...

เอาเป็นว่า ก่อนจะล้มเลิกเป้าหมายใดๆ ที่ตั้งไว้...จงทบทวนเส้นทางที่ผ่านมาให้จงดี

ประเมินอย่างใคร่ครวญ ถึงสาเหตุที่ทำให้เราไม่สามารถเดินไปถึงเป้าหมายได้...

จากนั้น ก็ต้องกำหนดวิธีการทำงานที่แก้ไขข้อบกพร่องเดิมขึ้นมา

สุดท้าย ก็จงบอกตัวเองว่า...

Let’s try it one more time!

...มาลองกันอีกสักที!...ถ้ายังไม่ได้จริงๆ แล้วค่อยถอดใจ...

#NoteToself:

• คนเรามักสับสนระหว่าง แค่ “พูด” ว่า ได้พยายามแล้ว กับได้ “ลงมือ” พยายามแล้ว จริงๆ
• เวลาตั้ง “เป้าหมาย” ก็ต้องเห็นเส้นทางไปสู่เป้าหมายให้ชัดเจนเสียก่อน...ไม่งั้น มันก็เป็นได้แค่ “ความฝัน”
• ตั้งเป้าหมายให้สมกับตัว...แล้วค่อยๆ ขยับเป้าหมายให้ใหญ่ขึ้นๆ ไปพร้อมๆ กับต้องท้าทายขีดจำกัดของตัวเองให้มากขึ้นๆ
• มันง่ายที่จะ “ยอมแพ้”...แต่จงจำไว้ว่า หากเป้าหมายที่ตั้งไว้ไม่ได้ทำให้เราหวั่นเกรง...มันย่อมไม่ใช่เป้าหมายที่ควรค่าแก่การเอาชนะ