Post#2-50: สักแต่ว่าทำ

Post#2-50:
แม้ทุกคนจะรู้ดีอยู่แล้วว่า "คนที่ไม่เคยทำอะไรผิดพลาด ก็คือคนที่ไม่ลงมือทำอะไรเลย" แต่คนส่วนใหญ่ก็ไม่ชอบความผิดพลาด

จะลดความผิดพลาดให้น้อยลง จึงต้องใช้เวลาในการวางแผนให้รอบคอบซักนิด ก่อนที่จะลงมือทำ หรือคิดล่วงหน้าไว้บ้าง ว่าถ้าเกิดข้อผิดพลาดขึ้น จะมีแนวทางแก้ไขยังไงบ้าง

สำคัญที่ว่า เมื่อลงมือทำแล้ว จะต้องทำอย่างจริงจัง ให้ใจจดจ่อกับความสำเร็จ ไม่ใช่เอาใจไปจับอยู่กับความกลัวผิดพลาด

...

ที่น่ากลัวจริงๆ ไม่ใช่เรื่องความผิดพลาดที่เกิดจากการทำตามแผน แต่คือความผิดพลาดที่เกิดจากความตั้งใจให้ผิดพลาดต่างหาก

งงมั๊ยครับ?

ก็เช่น รู้ทั้งรู้ว่าถ้าทำไปทั้งแบบนี้จะมีโอกาสพลาดมากกว่าสำเร็จ ก็ยังดันทุรังทำไป โดยหวังว่าจะมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น...แบบนี้แหละครับ ที่เรียกว่า ตั้งใจที่จะให้เกิดความผิดพลาดขึ้น

ส่วนใหญ่ความผิดพลาดแบบนี้ มักเกิดจากการวางแผนที่ไม่ชัดแจ้งมากกว่าอย่างอื่น...

ก็คือมองภาพยังไม่ออกว่า จะวางแผนอย่างไรให้บรรลุเป้าหมาย แต่ดันเริ่มลงมือทำ (จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามแต่ เช่น งานเร่ง, มั่วงาน, มารับงานต่อ, ฯลฯ)

เหมือนๆ กับเราจะไปลาดพร้าว จู่ๆ จะขับรถออกไป โดยไม่แน่ใจว่าจะขับรถไปเส้นไหนดี

ขับไปนึกเส้นทางไป อย่างดีก็แค่เสมอตัว แต่อย่างแย่ก็ขับหลงไปหลงมา อ้อมไปอ้อมมา เป็นต้น

เมื่อมองภาพไม่ออก แต่ลงมือทำ จึงไม่ต่างจากความตั้งใจแต่ต้นว่าจะยอมให้เกิดข้อผิดพลาดขึ้นได้นั่นเอง

...

มหาบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ นาม Abraham Lincoln เคยกล่าวไว้ว่า "Give me six hours to chop down a tree, and I'll spend the first four shaphening the axe."

แปลว่า "ถ้าให้เวลาผม 6 ชั่วโมง เพื่อตัดต้นไม้, ผมจะใช้เวลา 4 ชั่วโมงแรก ในการลับขวาน"

ชัดเจนมากครับ ว่าการวางแผนและเตรียมความพร้อมก่อนที่จะลงมือทำงาน มีความสำคัญเพียงใด

...

ดังนั้น เราจึงต้องพึงเลี่ยงไม่ให้ตัวเราตกอยู่ในสถานการณ์ที่ "ตั้งใจที่จะยอมให้เกิดข้อผิดพลาดขึ้น"

ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจนั้น น่าเห็นใจและน่าให้อภัย...

ส่วนความผิดพลาดที่รู้อยู่แก่ใจล่วงหน้าว่าจะต้องเกิดขึ้นแน่ๆ แต่ก็ยังฝืนทำนั้น

น่าจะต้องแก้ที่ทัศนคติของเรา...อย่าให้เป็นพวก "สักแต่ว่าทำ" นะครับ