Post#3-234: ต้นอ่อนที่เติบใหญ่

Post#3-234:
เช้าวันนี้ ผมมีโอกาสได้ประชุมกับ Digital Agency รายหนึ่ง เกี่ยวกับแผนงานของสินค้าหนึ่งที่บริษัทฯ ของ Partner ชาวต่างชาติและผม กำลังจะวางตลาด

ที่พิเศษสำหรับผม ก็คือ Digital Agency รายที่ว่า เป็นอดีตลูกน้องของผมเอง เมื่อ 3-4 ปีก่อน (สมมติว่า ชื่อ "M" นะครับ)

ที่ผ่านมา ผมก็เจอกับ M อยู่บ้าง...แต่ส่วนมากก็เป็นแค่การมาทานข้าว และแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันในเรื่องทั่วๆ ไป

พึ่งจะมีวันนี้ ที่คุยกันในสถานะที่ต่างกันออกไป...คือคุยกันแบบเป็นงานเป็นการ คุยในฐานะ Agency กับ Client

...

ตลอดเวลาที่ M นำเสนอแนวคิดและแผนงาน ผมฟังอย่างตั้งใจ...ฟังในฐานะ Client ไม่ใช่ในฐานะอดีตเจ้านาย

ยิ่งฟัง M นำเสนอ...ผมก็ยิ่งมีความสุข...ความสุขนั้น เกิดจากการที่ผมสัมผัสได้ว่า M เติบโตขึ้นมาก...ไม่ว่าจะทั้งด้านวิธีคิดและความมั่นใจ

M ที่เมื่อก่อนจะเป็นแค่ต้นอ่อนในสายตาของผม...มาบัดนี้ ฉายแววว่าจะเติบใหญ่กลายเป็นไม้งามได้แล้ว...

...

แน่นอนว่า M ไม่ได้กลายเป็นไม้งามจากการเพาะบ่มของผม เพราะเราไม่ได้ทำงานร่วมกันมานานแล้ว...แต่ผมก็อดดีใจและภูมิใจไม่ได้ เมื่อเห็นพัฒนาการของเค้า

หลังจากผมแยกไปรับผิดชอบงานใหม่...จากนั้นไม่นาน M ก็ออกมาเปิดบริษัทเอง...เป็นนายตัวเอง เรียนรู้ด้วยตัวเอง และใฝ่ดีด้วยตัวเอง

ต้นอ่อน ที่ชื่อว่า M จึงอาจจะเป็นแบบพิเศษ ที่แตกช่อออกรวงได้ด้วยตัวเอง...โดยไม่ต้องอาศัยใครมาประคบประหงม

...

และแม้เราอาจจะไม่ได้พบต้นอ่อนแบบ M ได้บ่อยๆ แต่ผมก็ยังเชื่อว่า ต้นอ่อนพันธุ์ดีรองๆ ลงมา (ในองค์กรใดก็ตาม) ก็น่าจะยังมีอีกมาก...

หากได้อาศัยคนเลี้ยง (เจ้านาย) ที่ใส่ใจรดน้ำพรวนดิน, ใส่ปุ๋ย, ให้แสง และช่วยกำจัดศัตรูพืชให้...ต้นอ่อนที่ว่า...ก็น่าจะเติบโตไปเป็นไม้งามได้อย่างเต็มภาคภูมิ

...เมื่อวันที่ต้นอ่อนกลายเป็นไม้ใหญ่...ใครกันนะ ที่น่าจะภูมิใจในต้นอ่อนต้นนั้น มากที่สุด...