Post#4-185: แง่งามที่แฝงอยู่

Post#4-185:
ด้วยหน้าที่การงานที่ผมรับผิดชอบอยู่ ส่งผลให้ผมต้องเดินทางไปต่างประเทศอยู่บ่อยครั้ง...นับๆ ดู ก็เกินกว่าค่าเฉลี่ยของคนอื่นๆ อยู่ไม่น้อย

น้องๆ หลายๆ คน มักจะบอกว่า "ดีจังเลยพี่ ได้เดินทางบ่อยๆ"...ผมได้แต่ยิ้มให้ โดยไม่ได้ตอบอะไร

...เพราะก่อนหน้าที่ผมจะต้องเดินทางบ่อยๆ แบบนี้ ก็เคยรู้สึกแบบเดียวกัน

...

การเดินทางไปต่างประเทศเพื่อทำงานนั้น ต่างจากเดินทางเพื่อไปเที่ยว...มากแบบสุดขั้ว

ทุกครั้งที่ไปทำงาน ล้วนแต่มี Mission กำกับ ซึ่งแน่นอนว่า ถ้าไม่สำคัญจริงๆ ก็คงไม่ต้องเดินทางให้เสียเวลา...

และคนที่ไป Business Trip ต่างก็รู้ดีว่า ความเครียดที่ต้องแบก Mission เอาไว้...ได้พรากเอาความตื่นเต้นของการไปต่างบ้านต่างเมืองไปมากโขอยู่

...

นอกจาก Mission ที่แบกรับไว้ ก็ยังมีเรื่อง Timeframe ที่จำกัดจำเขี่ย...Business Trip ของผมและใครอีกหลายๆ คน จึงมักเป็น Trip สั้นๆ

ที่ต้องเป็น Trip สั้นๆ ก็เพราะภาระหน้าที่ที่มากมายที่กรุงเทพฯ นั้นรออยู่...ผมจึงต้องรีบไปและรีบกลับ...แบบไปเช้าเย็นกลับ หรือค้างคืนเดียว นี่เป็นเรื่องปกติมากๆ

บ่อยครั้งที่เวลาอยู่บนเครื่องบิน มากกว่าเวลาที่ใช้ประชุม...ก็มี

...

ยังไงก็ตาม...การที่ต้องเดินทางบ่อยๆ ก็ใช่ว่าจะไม่มีข้อดีเอาเสียเลย...ซึ่งผมได้แชร์ไปแล้วใน Post#2-39

แปลว่า แม้ผมจะไม่ได้พิศมัยกับ Business Trip มากนัก...แต่มันก็ทำให้ประสบการณ์ชีวิตของผมเพิ่มพูนขึ้นเป็นอย่างมากเช่นกัน

เรื่องนี้ จึงสอนใจผมได้เป็นอย่างดีว่า เมื่อเจอสภาพการณ์ที่เราไม่ชอบใจ...อย่ามัวแต่สาปแช่งก่นด่าชะตาชีวิต

...เพราะมันอาจมีแง่งามบางอย่างแฝงอยู่...และรอให้เราค้นพบ...ก็เป็นได้...

#ขึ้นเครื่องบินบ่อยกว่ารถเมล์ #ขาก้าวขึ้นเครื่องก็คิดถึงบ้านแล้ว #เหนื่อยกายแต่สุขใจที่งานก้าวหน้า #มองหาแง่งามให้เจอ