Post#2-365: โลกไม่ได้วุ่นวาย...ใจเราต่างหากที่วุ่นวาย

Post#2-365:

วันนี้ถือเป็น Black Monday สำหรับผมจริงๆ ครับ ^^

เริ่มต้นด้วย การได้รับแจ้งจากเลขาฯ ว่า รถที่ใช้ประจำมีปัญหา ผมจึงมีอันต้องขับรถไปทำงานเอง และให้เลขาฯ ช่วยจัดการตามอู่รถมาช่วยจัดการ

ต่อด้วยการออกไปเผชิญวิบากกรรมรถติดเป็นประวัติการณ์...และผมใช้เวลากว่า 2 ชั่วโมงเพื่อการเดินทางแค่ 30 กิโลเมตร

ตกบ่าย ก่อนออกไปประชุม เลขาฯ อีกคนมารายงานว่ามีปากเสียงกับทีมงานที่ต่างประเทศ และแน่นอนว่า ภาระตกอยู่ที่ผมก็ต้องเป็นผู้หาวิธีแก้ไขข้อขัดแย้งนี้ -"-

หลังจากนั้น Tablet ที่กำลังใช้ทำงานอยู่ ก็มีอันดับวูบไปโดยไม่ทราบสาเหตุ และไม่สามารถเปิดใช้งานได้อีกเลย

ต่อด้วยติดต่อชาวต่างชาติที่นัดประชุมช่วงบ่ายไม่ได้ จนตารางนัดหมายรวนไปพักใหญ่ๆ...กว่าจะได้ประชุม ก็เล่นเอาผมรอจนเหนื่อยใจ

ตกค่ำผมก็ต้องไปเลี้ยงรับรองเพื่อนที่เดินทางมาจากต่างประเทศ ซึ่งกว่าจะลุล่วงภารกิจก็เกือบๆ จะ 2 ทุ่มครึ่งเข้าไปแล้ว...และต้องถ่อสังขารกลับไปเอารถที่ office อีก

และสุดท้าย รถที่ผมขับมาก็มีอันสตาร์ทไม่ติด ทั้งๆ ที่เมื่อเช้าขับมาก็ยังดีๆ อยู่ และเพิ่งเข้าศูนย์ฯ ได้ไม่นาน...กว่าจะแก้ไขได้ ก็เล่นเอาผมเหงื่อตก

วุ่นดีมั๊ยครับ?

...

กระนั้น...ผมก็ยังยิ้มและหัวเราะให้กับความวุ่นวายและปั่นป่วนของวันนี้ได้ ทั้งที่จริงๆ แล้ว ผมก็มีเหตุอันควรให้อารมณ์เสียได้

วันที่อะไรๆ ก็ดูไม่เป็นใจแบบนี้...ถ้ามองให้แย่ เราคงแย่ แต่ถ้ามองอีกมุมนึงแล้ว มันก็เป็นแค่ความบังเอิญที่ความวุ่นวายต่างๆ นัดมาเจอกันแค่นั้นเอง

ในวันที่แย่ๆ ถ้าผมปล่อยให้อารมณ์ผมแย่ไปด้วย ก็เกรงว่า สภาพจิตคงจะแย่ไปกันใหญ่...ผมจึงนึกขอบคุณตัวเองอยู่ลึกๆ ที่ไม่ปล่อยให้ เจ้า Anger มาจุ้นจ้านกับแผงควบคุม (นึกถึง Scene ใน Inside Out ขึ้นมาพอดีครับ)

...

ผมได้แต่หวังให้ ผมสามารถครองสติได้แบบนี้ให้ได้บ่อยครั้งขึ้น และยาวนานขึ้น...เพราะเมื่อรู้เท่าทันอารมณ์ได้...อะไรๆ มันก็ไม่ได้แย่อย่างที่อารมณ์นั้นชี้นำหรอกครับ

และน่าจะตรงกับคำสอนของหลวงปู่ชา สุภทฺโท ที่ว่า "โลกไม่ได้วุ่นวาย...ใจเราต่างหากที่วุ่นวาย"

ซึ่งผมรู้สึกว่า ประสบการณ์วันนี้ได้สอนให้ผมเข้าใจและเข้าถึงคำสอนของหลวงปู่ฯ ได้มากขึ้นอีกนิด หลังจากที่พยายามเพียรสอนใจตัวเองด้วยคำสอนของหลวงปู่ฯ มานานปี

เมื่อทุกข์เกิดที่ใจ จึงต้องดับที่ใจ...เมื่อรู้ว่าเราอาจจะจมลงสู่มหาสมุทรแห่งความวุ่นวาย จึงต้องระมัดระวังไม่ให้ตัวของเราตกลงจากเรือแห่งสติ

ราตรีสวัสดิ์...วันอันแสนวุ่นวาย ^^

#วันหน้าคงจะมาอีกสินะ ชิๆ