Post#3-48: ความพ่ายแพ้ที่ยิ่งใหญ่

Post#3-48:
ทุกครั้งที่ผมอ่านหรือดูสามก๊ก ผมมักจะได้แง่มุมใหม่ๆ ให้นำมาคิดต่อเสมอ แม้จะอ่านและดูไปหลายครั้งหลายรอบ แต่อรรถรสและอรรถประโยชน์ต่างๆ ก็ยังมีอยู่เต็มเปี่ยม

อย่างเมื่อคืนนี้ ผมดูสามก๊กแล้ว "อิน" จัด จนอดไม่ได้ที่จะต้องเปิดเกม "Romance of The Three Kingdoms" เล่นเสียให้หายคิดถึง

ผม "อิน" แค่ไหนน่ะหรือครับ...ก็นิดหน่อยเอง คือเล่นตั้งแต่ 4 ทุ่ม และรู้สึกตัวอีกทีก็เลย 6 โมงเช้า ไปแล้ว -"-

...

"สามก๊ก" ถือเป็นวรรณกรรมสำคัญชิ้นหนึ่งของโลก ซึ่งถ้าใครมีโอกาส ก็ควรจะน่าได้อ่านผ่านตาบ้างสักหน

ยิ่งสมัยนี้ มีหลากหลาย version ให้ดูหรืออ่านกันได้ตามอัธยาศัย และเข้าใจได้ง่ายกว่าสมัยก่อนๆ เยอะ

ว่ากันตามจริง...องค์ความรู้หลากหลายในสามก๊ก ถูกนำมาประยุกต์ใช้ในชีวิตของคนบนโลกนี้มาอย่างยาวนานนับหลายร้อยหลายพันปี และไม่มีทีท่าว่าจะล้าสมัยหรือตกยุคแต่อย่างใด

...

เช่นเดียวกับคำสอนต่อไปนี้ ที่ผ่านตาผมมานานมากแล้ว (เข้าใจว่าเป็นคำสอนที่เก่าแก่) ที่โจโฉได้หยิบยกมาสอนโจหยิน เมื่อคราวจะไปเชิญเล่าปี่มาร่วมกองทัพ

คำสอนว่าไว้แบบนี้ครับ...

เถียงชนะลูกค้า...ชนะแล้ว ลูกค้าก็ไปแล้ว
เถียงชนะเพื่อนร่วมงาน...ชนะแล้ว ความสามัคคีก็หมดแล้ว
เถียงชนะเจ้านาย...ชนะแล้ว ก็ไม่ก้าวหน้าในหน้าที่การงานแล้ว
เถียงชนะญาติ...ชนะแล้ว ความเป็นญาติพี่น้องก็หายไปแล้ว
เถียงชนะเพื่อน..ชนะแล้ว เพื่อนก็น้อยลงแล้ว
เถียงชนะคนรัก...ชนะแล้ว ความรักก็จางไปแล้ว
เถียงชนะใคร...ชนะคือแพ้ สู้ชนะตะวเองไม่ได้
ให้ตัวเองเข้มแข็งขึ้น เติบโต มั่นคง ถึงจะเป็นผู้ชนะที่แท้จริง

ผมชอบท่อนก่อนสุดท้าย...เถียงชนะใคร ชนะคือแพ้ สู้ชนะตัวเองไม่ได้...

ขออนุญาตเรียกมันว่า "ความพ่ายแพ้ที่ยิ่งใหญ่" ครับ

Cr: http://www.samkok911.com/2015/07/Cao-Cao-teach-Cao-Ren.html?m=1