Skip to main content

Post#3-115: ความสุขจากความทรงจำและจินตนาการ

Post#3-115:
ระหว่างนั่งพิมพ์ Post นี้ ผมกำลังอยู่ระหว่างการเล่น Tea Party (หรือสมัยผมเด็กๆ เรียก "เล่นขายข้าวแกง" นั่นเอง) อยู่กับลูกสาว

ผมสนุกกับการจินตนาการของลูก และแอบสังเกตปฏิกิริยาของเค้า ตอนผมคอยตอบว่า เครื่องดื่มอะไรรสชาติดี และคุ้กกี้แบบไหนรสชาติเยี่ยม

ไม่รู้จะได้เล่นสนุกแบบนี้อีกกี่ปี เพราะลูกสาวโตขึ้นทุกวัน ^^

...

ช่วงนี้ พ่อผมกำลังเห่อ iPhone 6S ที่ผมพึ่งถอยให้เป็นของขวัญวันพ่อ...จากวันนั้น พ่อผมก็เข้าสู่วงการ Social Network อย่างเต็มตัว

กิจวัตรประจำวันของพ่อ คือการเล่น Line...และทุกวันพ่อจะต้องส่งอะไรสักอย่างมาหาผม ไม่ว่าจะเป็นรูปสมัยผมเล็กๆ หรือรูปพ่อสมัยหนุ่มๆ ไปจนกระทั่ง Voice Message

ผมดีใจที่พ่อสนุกกับกิจกรรมใหม่ และพลอยสนุกเวลาที่ท่านส่งรูปเก่าๆ ที่ไม่ได้เห็นมานาน มาให้ดู

...

จากทั้งสองเรื่องที่ผมแชร์มา...แม้จะเป็นการสรุปจากกลุ่มตัวอย่างที่น้อยมากๆ แต่ผมก็จะขอสรุปตามมุมมองของผมว่า

...ความสุขของเด็กๆ มักผูกอยู่กับ "จินตนาการ" ส่วนของผู้สูงวัย มักผูกติดอยู่กับ "ความทรงจำ"

ใครจะไปรู้ว่า "จินตนาการ" จะนำพาให้เค้าอยากไปทำอาชีพอะไร เมื่อเค้าโตขึ้น แต่ผมมั่นใจว่า Passion เล็กๆ ที่จะผลักดันเค้าต่อไป มันก็น่าจะก่อตัวขึ้นจากการเล่นสมมติที่ทำให้เค้ามีความสุขในวัยเด็กนั่นเอง

และใครเลยจะรู้ว่า บางครั้งสิ่งที่ทำให้ผู้สูงวัยมีความสุขที่สุด อาจมิใช่การได้ไปพบเจอสิ่งใหม่ๆ หากแต่เป็นการได้นึกถึงเรื่องราวดีๆ ในอดีต...จากลิ้นชักแห่งความทรงจำ ต่างหาก

ทั้งความสุขจากความเป็นจริงในอดีตของพ่อและความสุขจากจินตนาการถึงอนาคตของลูกสาว...กลับกลายมาเป็นส่วนประสมที่ลงตัวของความสุขในปัจจุบันของผม ได้อย่างน่าอัศจรรย์

Have a very happy New Year's Eve นะครับ ^^

Comments

Popular posts from this blog

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...

Post#4-016: I'm authentic of being inauthentic...

Post#4-016: ช่วงหลายปีหลังๆ มานี้ ผมมักจะได้ยิน Guru ด้าน Personality และ Leadership หลายๆ ท่าน ออกมาสอนเรื่อง Authenticity อันว่า Authenticity นี้ แปลแบบสละสลวยก็คือ ความเป็นเนื้อแท้, เข้าใจยากไปใช่มั๊ยครับ งั้นแปลใหม่แบบบ้านๆ ว่า ความตรงไปตรงมาแบบไม่อ้อมค้อม ยกตัวอย่างเช่น เรารู้สึกอะไรอย่างไร เราก็จริงใจที่จะบอกออกไป...เพื่อนชวนไปเที่ยวกลางคืน เราก็บอกออกไปตรงๆ เลย ว่าไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไป...แบบนี้เป็นต้น ... ในความเข้าใจของผมนั้น Authenticity ในมุมมองของ Personality กับ Leadership นั้น ไม่เหมือนกัน การที่เรามีบุคลิกที่ authentic นั้น หมายถึงเราเป็นคนที่ค่อนข้างเปิดเผย ตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ส่วนการที่เราเป็นผู้นำแบบ authentic นั้น หมายถึง การที่เราทำอะไรอย่างจริงจัง มุ่งมั่น และทำได้จริงอย่างที่พูด แต่ Authentic Leader จำเป็นจะต้องมี Authentic Personality ด้วยรึเปล่านะ? ... ผมมิอาจสรุปแทน Leader ท่านอื่นๆ ได้...แต่สำหรับตัวผมเอง ยอมรับอย่างไม่ลังเลเลยว่า "Sometimes you have to be authentic of being inauthentic..." แปลว่า "บางครั้งเราจำเป็นต้องเปิ...