Skip to main content

Post#3-342: เมื่อหมาป่ามาเยือน

Post#3-342:
ช่วงสี่ทุ่มกว่าๆ ถึงตีหนึ่งนิดๆ ของเมื่อคืนนี้ ผมหอบลูกจูงภรรยาไปปรากฏกายอยู่ที่ Hall 9 Impact Forum ที่เมืองทองธานี

ใช่แล้วครับ ผมไปงานมหกรรมหนังสือ Big Bad Wolf Bangkok ที่จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 12 ถึง 21 สิงหานี้

พวกผมตื่นเต้นมาก เพราะนอกจากงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติแล้ว ผมก็ไม่เคยเห็นที่ไหนที่มีหนังสือมากเท่านี้มาก่อน

ผู้จัดงานบอกว่า นำเข้าหนังสือมาจำหน่ายประมาณ 2 ล้านเล่ม!

อ่านไม่ผิดหรอกครับ 2 ล้านเล่ม...ซึ่งจริงมั๊ยผมก็ไม่ทราบ เพราะนับไม่ไหว ^^

...

หนังสือภาษาอังกฤษหลากหลายหมวด น่าจะเป็นหมื่นปก รอให้เราเลือกซื้อเลือกหา ในราคาลดจากปก มากถึง 60-80%

น่าเสียดายที่พวกผมไปถึงดึกไปนิด เลยอยู่นานกว่านี้ไม่ได้ เพราะกลัวลูกสาวจะไม่ไหว...นี่ถ้าไปกับภรรยาแค่ 2 คน ผมมั่นใจว่า อยู่ถึงเช้าแน่ๆ ครับ

เฉพาะศุกร์ถึงอาทิตย์ งานเปิดแบบมาราธอน คือศุกร์ 10 โมงเช้า ไปถึงอาทิตย์ 4 ทุ่ม, ส่วนวันธรรมดา ก็ 10 โมงเช้า ถึง 4 ทุ่ม ล่ะครับ

...

งานมหกรรมหนังสือ Big Bad Wolf นี้ มีขึ้นครั้งแรกที่ประเทศมาเลเซีย เมื่อ 7 ปีก่อน แล้วก็ขยายไปที่ประเทศอินโดนีเซีย และมาที่บ้านเราเป็นประเทศล่าสุด

ผมเชื่อว่า นี่จะเป็นประสบการณ์การซื้อหนังสือภาษาอังกฤษที่เราไม่น่าพลาดด้วยประการทั้งปวง...

ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร ไม่ว่าจะชายหรือหญิง ไม่ว่าจะหนุ่ม, สาว หรือสูงอายุ และโดยเฉพาะใครที่มีลูกเล็กๆ ยิ่งพลาดไม่ได้ครับ

ผมมั่นใจว่า จะมีหนังสือสักปกแน่ๆ ที่โดนใจคุณ ในราคาที่สบายกระเป๋า

...เคยได้ยินมั๊ยครับ ที่ Margaret Fuller (คุณครูและนักเขียน ชาวอเมริกัน) กล่าวไว้ "Today a reader, tomorrow a leader." ("วันนี้เป็นนักอ่าน, พรุ่งนี้เป็นผู้นำ")...

* ข้อมูลเพิ่มเติม
http://www.bigbadwolfbooks.com/th/thai/

* ส่วนใครสงสัยว่า ทำไมต้องตั้งชื่อว่า Big Bad Wolf ก็อ่านข่าวนี้ครับ
http://m.prachachat.net/news_detail.php?newsid=1470915268 เพราะนับไม่ไหว ^^

...

หนังสือภาษาอังกฤษหลากหลายหมวด น่าจะเป็นหมื่นปก รอให้เราเลือกซื้อเลือกหา ในราคาลดจากปก มากถึง 60-80%

น่าเสียดายที่พวกผมไปถึงดึกไปนิด เลยอยู่นานกว่านี้ไม่ได้ เพราะกลัวลูกสาวจะไม่ไหว...นี่ถ้าไปกับภรรยาแค่ 2 คน ผมมั่นใจว่า อยู่ถึงเช้าแน่ๆ ครับ

เฉพาะศุกร์ถึงอาทิตย์ งานเปิดแบบมาราธอน คือศุกร์ 10 โมงเช้า ไปถึงอาทิตย์ 4 ทุ่ม, ส่วนวันธรรมดา ก็ 10 โมงเช้า ถึง 4 ทุ่ม ล่ะครับ

...

งานมหกรรมหนังสือ Big Bad Wolf นี้ มีขึ้นครั้งแรกที่ประเทศมาเลเซีย เมื่อ 7 ปีก่อน แล้วล่าสุดก็ขยายไปที่ประเทศอินโดนีเซีย และมาที่บ้านเราเป็นประเทศล่าสุด

ผมเชื่อว่า นี่จะเป็นประสบการณ์การซื้อหนังสือภาษาอังกฤษที่เราไม่น่าพลาดด้วยประการทั้งปวง...

ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร ไม่ว่าจะชายหรือหญิง ไม่ว่าจะหนุ่ม, สาว หรือสูงอายุ และโดยเฉพาะใครที่มีลูกเล็กๆ ยิ่งพลาดไม่ได้ครับ

ผมมั่นใจว่า จะมีหนังสือสักปกแน่ๆ ที่โดนใจคุณ ในราคาที่สบายกระเป๋า

...เคยได้ยินมั๊ยครับ ที่ Margaret Fuller (คุณครูและนักเขียน ชาวอเมริกัน) กล่าวไว้ "Today a reader, tomorrow a leader." ("วันนี้เป็นนักอ่าน, พรุ่งนี้เป็นผู้นำ")...

* ข้อมูลเพิ่มเติม
http://www.bigbadwolfbooks.com/th/thai/

* ส่วนใครสงสัยว่า ทำไมต้องตั้งชื่อว่า Big Bad Wolf ก็อ่านข่าวนี้ครับ
http://m.prachachat.net/news_detail.php?newsid=1470915268

Comments

Popular posts from this blog

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...

Post#5-365: กรรมเก่า...หรือเราเอง?

Post#5-365: เชื่ออย่างผมมั๊ยครับ ... ว่าถ้าไม่นับรวม “ นิพพาน ” แล้วล่ะก็ ... การสิ้นสุดใดๆ อาจย่อมหมายถึงการเริ่มต้นบางอย่างใหม่เสมอ ? ผมเชื่ออย่างนั้นไม่น้อย ... ก็เพราะชีวิตของเรา ... ล้วนแต่เป็นไปตาม หรือเต็มไปด้วย “ วัฎฎะ ” ( แปลว่า “ การเวียน ”) ... ลองคิดตามดูก็ได้ครับ ผิดซ้ำๆ ซากๆ , อกหักซ้ำๆ ซากๆ , จนซ้ำๆ ซากๆ , เจ็บซ้ำๆ ซากๆ ... และอีกสารพัดที่เราเป็น , ทำ หรือเจอ แบบซ้ำๆ ซากๆ แต่เราเคยฉุกคิดบ้างมั๊ยหนอ ... ว่าทำไมความซ้ำๆ ซากๆ แบบนี้ ถึงเกิดขึ้นกับตัวเราแบบซ้ำๆ ซากๆ ? เป็นเพราะ “ กรรมเก่า ”? หรือเอาจริงๆ ... เป็นเพราะเรานั่นล่ะ ที่ไม่เคยสำนึกที่จะเรียนรู้จากความซ้ำๆ ซากๆ เหล่านั้น ? ... ถ้าเป็นเพราะกรรมเก่าจริง ... ก็แล้วทำไมเราไม่ ถูกซ้ำไปซ้ำมา , สำเร็จจนเบื่อ หรือรวยจนเกินรวย บ้าง ? ทำไมต้องมีแต่เรื่องไม่ดีเท่านั้น ... ที่ต้องเกิดขึ้นกับเรา ? งั้นถามใหม่ว่า ... ตกลงเป็นเพราะกรรมเก่า หรือตัวเราเอง ? ... รวมความแล้ว ... ถ้าเราไม่คิดจะปรับปรุงตัวเราให้ดีขึ้นกว่าเมื่อวาน ก็อย่าหวังเลย .....