Skip to main content

Post#3-350: โจโฉ...สุดยอดผู้นำ

Post#3-350:
ช่วงนี้ผมกำลังอินกับ Romance of the Three Kingdoms ภาคใหม่ หรือที่คนไทยรู้จักกันในชื่อ "สามก๊ก" นั่นล่ะครับ...เรียกว่ามีเวลาเมื่อไหร่ เป็นต้องเปิดเล่น

และหากกล่าวถึง "สามก๊ก" แล้ว คาดว่าคงจะไม่มีใครไม่รู้จักชื่อ "โจโฉ" เป็นแน่

โดยส่วนใหญ่แล้ว...ใครๆ ต่างก็มักจะตราหน้าโจโฉว่าเป็น "ผู้ร้าย" บ้าง หรือ "ทรราชย์" บ้าง

แต่สำหรับผมแล้ว...ไม่อาจจะชี้ชัดลงไปได้ว่า แท้ที่จริงแล้ว...โจโฉ เป็นทรราชย์หรือเป็นรัฐบุรุษ กันแน่?

...

โจโฉสร้างทั้งวิบากกรรมและวีรกรรมไว้มากมายนับตั้งแต่เล็กจนโต ตั้งแต่เป็นขุนนาจตัวจ้อย จนกลายเป็นมหาอุปราข

นี่ว่ากันเฉพาะข้อมูลจากนิยายของหลอกว้านจง เท่านั้นนะครับ ส่วนความจริงตามประวัติศาสตร์จะเป็นเช่นไร...ก็สุดวิสัยที่เราจะชี้ชัด

ผมคงไม่จำเป็นต้องลงรายละเอียดให้มากความ เพราะทุกท่านสามารถหาอ่านสามก๊กได้ไม่ยาก...และผมก็อยากนำเสนอว่า คนที่อยากจะเป็นนายคน ควรศึกษาวิถีผู้นำของโจโฉไว้บ้าง

...

ในบรรดาเจ้าก๊กทั้ง 3 คือโจโฉ, เล่าปี่ และซุนกวน...ต่างก็มีจุดเด่นไปคนละด้าน แต่ถ้าจะเลือกคนที่ "ครบเครื่อง" ที่สุดแล้ว ผู้รู้จากหลายๆ สำนัก ต่างก็เทคะแนนให้กับโจโฉ

เล่าปี่เก่งด้านซื้อใจลูกน้อง, ซุนกวนเก่งด้านการใช้คน...ทั้ง 2 เจ้าแคว้น เน้นด้าน "พระคุณ"

แต่โจโฉนั้น มีครบทั้ง "พระคุณ" และ "พระเดช" ที่เป็นคุณสมบัติอันยอดเยี่ยมและจำเป็นอย่างยิ่งยวดของการที่จะก้าวขึ้นเป็นสุดยอด "ผู้นำ"

...

แหม...ผมอวยโจโฉเสียออกหน้าออกตาขนาดนี้ ใครจะตีความว่าผมเป็นพวกฝักใฝ่ "สายดาร์ก" หรือเปล่าก็ไม่ทราบสิครับ

ถือเสียว่า เราต่างก็ต้องเรียนรู้และเอาแบบอย่างที่ดีมาจากตัวละครระดับสำคัญของสามก๊กมาใช้เป็นแนวทางก็แล้วกันครับ

สำหรับผม...ในมุมของความสามารถในเชิงของการเป็นผู้นำแล้ว

...ผมยกย่องเล่าปี่, ชื่นชมซุนกวน แต่สำหรับโจโฉนั้น...ผมใช้คำว่า "นับถือ" ได้อย่างเต็มใจเลยก็ว่าได้...

Comments

Popular posts from this blog

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...

Post#4-016: I'm authentic of being inauthentic...

Post#4-016: ช่วงหลายปีหลังๆ มานี้ ผมมักจะได้ยิน Guru ด้าน Personality และ Leadership หลายๆ ท่าน ออกมาสอนเรื่อง Authenticity อันว่า Authenticity นี้ แปลแบบสละสลวยก็คือ ความเป็นเนื้อแท้, เข้าใจยากไปใช่มั๊ยครับ งั้นแปลใหม่แบบบ้านๆ ว่า ความตรงไปตรงมาแบบไม่อ้อมค้อม ยกตัวอย่างเช่น เรารู้สึกอะไรอย่างไร เราก็จริงใจที่จะบอกออกไป...เพื่อนชวนไปเที่ยวกลางคืน เราก็บอกออกไปตรงๆ เลย ว่าไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไป...แบบนี้เป็นต้น ... ในความเข้าใจของผมนั้น Authenticity ในมุมมองของ Personality กับ Leadership นั้น ไม่เหมือนกัน การที่เรามีบุคลิกที่ authentic นั้น หมายถึงเราเป็นคนที่ค่อนข้างเปิดเผย ตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ส่วนการที่เราเป็นผู้นำแบบ authentic นั้น หมายถึง การที่เราทำอะไรอย่างจริงจัง มุ่งมั่น และทำได้จริงอย่างที่พูด แต่ Authentic Leader จำเป็นจะต้องมี Authentic Personality ด้วยรึเปล่านะ? ... ผมมิอาจสรุปแทน Leader ท่านอื่นๆ ได้...แต่สำหรับตัวผมเอง ยอมรับอย่างไม่ลังเลเลยว่า "Sometimes you have to be authentic of being inauthentic..." แปลว่า "บางครั้งเราจำเป็นต้องเปิ...