Skip to main content

Post#5-190: เพื่อนดีๆ มีน้อย

Post#5-190:
มื้อค่ำที่ผ่านมา ผมทานข้าวกับเพื่อนรุ่นน้องคนหนึ่งที่สนิทกัน

เอาจริงๆ ผมดีใจที่ได้มีโอกาสทานข้าวกับเพื่อนบ้าง...เพราะโดยมาก ไม่เป็น Business Dinner ก็เป็นการทานข้าวคนเดียว ด้วยความที่งานผมมันยุ่งเหลือเกิน

ผมเป็นคนมีเพื่อนน้อย...แต่ถ้าจะพูดให้ถูก ก็น่าจะเพราะ ผมเลือกคบเพื่อน เสียล่ะมากกว่า

แปลว่า คนที่ผม classified แล้ว ว่าเป็น “เพื่อน”...ย่อมต้องเป็นคนที่ผมยอมรับและยินดีที่ได้เป็นเพื่อนด้วยจริงๆ

...

ไม่ว่าจะเป็นโลกแห่งความจริง หรือโลกไซเบอร์...ผมว่าจำนวนของคนที่เรารู้จัก ไม่น่าจะสำคัญกว่าคุณภาพของคนที่เรารู้จัก

และจะมีใครเห็นด้วยกับผมมั๊ยหนอ...ว่าคุณภาพของคนที่เรารู้จัก มักจะวัดได้ในยามที่เราลำบาก?

อ๊ะๆ...ช้าก่อนครับ...อย่าพึ่งฟันธงเชื่อตามผมง่ายๆ

เพราะการที่ไม่มีใครช่วยเรายามลำบากน่ะ ไม่ใช่เพราะพวกเค้าเป็นแค่ “เพื่อนกิน”...

แต่อาจจะเกิดจากปัจจัยอื่นได้เช่นกัน

...

ปัจจัยอื่น ที่ว่า...ก็คือ แล้วเวลาที่คนอื่นลำบากน่ะ เราเคยได้ยื่นมือเข้าช่วยบ้างมั๊ย?

ถ้าคำตอบคือ “ไม่เคย”...

ก็แล้วทำไมจึงกล้าคาดหวัง ว่าเราควรจะได้รับการช่วยเหลือยามลำบาก?

เรามักจะปรามาสคนอื่นว่า “ไม่มีน้ำใจ”...โดยอาจลืมไปสนิทใจเลยว่า แท้จริงแล้ว เราต่างหาก ที่ “เห็นแก่ตัว”

...คิด, พูด และปฏิบัติต่อคนอื่นๆ เช่นไร...ก็เป็นอันคาดเดาได้ไม่ยากเลย ว่ามันก็จะกลับมาหาเรา เช่นนั้น...

#NoteToSelf: 

  • ความหมายของ “คนรู้จัก” กับ “เพื่อน” นั้น...ไม่มีความเหมือนกันเลย
  • เพื่อนดีๆ มีน้อย...มีเพื่อนน้อย จึงไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ขอให้มีเพื่อนดี
  • อยากได้เพื่อนแบบไหน...ก็จงทำตัวแบบนั้น, แล้วกฎแห่งความดึงดูด ก็จะทำหน้าที่ของมันเอง

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...
Post a Comment
Read more

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...
Post a Comment
Read more

Post#4-016: I'm authentic of being inauthentic...

Post#4-016: ช่วงหลายปีหลังๆ มานี้ ผมมักจะได้ยิน Guru ด้าน Personality และ Leadership หลายๆ ท่าน ออกมาสอนเรื่อง Authenticity อันว่า Authenticity นี้ แปลแบบสละสลวยก็คือ ความเป็นเนื้อแท้, เข้าใจยากไปใช่มั๊ยครับ งั้นแปลใหม่แบบบ้านๆ ว่า ความตรงไปตรงมาแบบไม่อ้อมค้อม ยกตัวอย่างเช่น เรารู้สึกอะไรอย่างไร เราก็จริงใจที่จะบอกออกไป...เพื่อนชวนไปเที่ยวกลางคืน เราก็บอกออกไปตรงๆ เลย ว่าไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไป...แบบนี้เป็นต้น ... ในความเข้าใจของผมนั้น Authenticity ในมุมมองของ Personality กับ Leadership นั้น ไม่เหมือนกัน การที่เรามีบุคลิกที่ authentic นั้น หมายถึงเราเป็นคนที่ค่อนข้างเปิดเผย ตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ส่วนการที่เราเป็นผู้นำแบบ authentic นั้น หมายถึง การที่เราทำอะไรอย่างจริงจัง มุ่งมั่น และทำได้จริงอย่างที่พูด แต่ Authentic Leader จำเป็นจะต้องมี Authentic Personality ด้วยรึเปล่านะ? ... ผมมิอาจสรุปแทน Leader ท่านอื่นๆ ได้...แต่สำหรับตัวผมเอง ยอมรับอย่างไม่ลังเลเลยว่า "Sometimes you have to be authentic of being inauthentic..." แปลว่า "บางครั้งเราจำเป็นต้องเปิ...
Post a Comment
Read more