Skip to main content

Post#4-250: พรแสวงที่ใช้ไม่เท่ากัน

Post#4-250:
โดยส่วนตัวแล้ว ผมเชื่อว่าคนเราทุกคน น่าจะมีความสามารถพิเศษอะไรบางอย่าง หรือความถนัดในบางเรื่อง ที่เราทำได้ดีกว่าค่าเฉลี่ยของบุคคลทั่วไป

เป็นความสามารถที่ติดตัวมาแต่กำเนิด...ไม่ว่ามันจะมาจากเทพประทาน, เป็นสัญญาติดตัวมาแต่ปางก่อน หรือจากสาเหตุอื่นใดก็ตาม

ซึ่งเราเรียกมันรวมๆ ว่าเป็น "พรสวรรค์" นั่นล่ะครับ

...

แต่มีผู้คนจำนวนไม่น้อยเลย ที่ไม่รู้ตัวหรือไม่เคยค้นหาว่า ตัวเองมีความสามารถหรือความถนัดที่ว่า

ดังนั้น การจะทำให้ "พรสวรรค์" เปล่งประกายได้...เราจึงจำเป็นต้องหมั่นพินิจพิจารณา และไม่หยุดที่จะทำสิ่งใหม่ๆ อยู่เรื่อยๆ

บางครั้งเราอาจจะค้นพบว่า สิ่งที่เราไม่เคยทำ หรือเรื่องที่เราไม่เคยคิดว่าเราจะทำได้...กลับกลายเป็นสิ่งหรือเรื่องที่เราทำได้อย่างไม่น่าเชื่อ ก็เป็นได้ครับ

...

ยิ่งเราค้นหาตัวเอง เราจึงยิ่งควรจะมีโอกาสค้นพบตัวเองในแง่มุมใหม่ๆ

ไม่เกี่ยวหรอกครับ...ว่าเราจะอายุเท่าไหร่ 

เอาจริงๆ ผมว่า เราไม่ควรยกเอาเรื่องอายุมาเป็นข้อจำกัดในการจะเริ่มต้นทำอะไรใหม่ๆ เลย จะถูกต้องกว่า

เพราะมันไม่สำคัญมากนักหรอก ว่าเราจะมีชีวิตที่ผ่านมาแบบไหน อย่างไร...แต่มันสำคัญมากว่า เราจะมีชีวิตที่เหลืออยู่ แบบไหนและอย่างไร มากกว่า!

บางทีผมก็เชื่อว่า พรสวรรค์ที่เทพประทานมาให้มนุษย์ทุกคนเหมือนๆ กัน และเท่าๆ กัน น่าจะเป็น "พรแสวง" เสียมากกว่า

...แต่น่าเสียดายครับ เพราะแต่ละบุคคลต่างก็ใช้ "พรแสวง" ไม่เท่ากัน...ซึ่งคงไม่ต้องบอกนะครับ ว่าคนที่จะมีโอกาสชนะ จะต้องใช้มันอย่างไร?...

#NoteToSelf: 

  • มีพรสวรรค์เป็นเรื่องดี แต่จะดีมากหากหมั่นลับคมให้มันบ่อยๆ
  • ไม่มีพรสวรรค์แล้วไง...จะโทษฟ้าโทษดินงั้นหรือ?
  • ถ้าอยากให้สวรรค์อวยชัย อยากให้เทวดาให้พร...เริ่มต้นด้วยแสดง "พรแสวง" ให้ท่านเมตตา จะดีมั๊ย?
  • ถ้าไม่หยุดใช้ "พรแสวง" รับรองว่าวันหนึ่งเราจะมี "พรสวรรค์" แน่ๆ

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...
Post a Comment
Read more

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...
Post a Comment
Read more

Post#4-016: I'm authentic of being inauthentic...

Post#4-016: ช่วงหลายปีหลังๆ มานี้ ผมมักจะได้ยิน Guru ด้าน Personality และ Leadership หลายๆ ท่าน ออกมาสอนเรื่อง Authenticity อันว่า Authenticity นี้ แปลแบบสละสลวยก็คือ ความเป็นเนื้อแท้, เข้าใจยากไปใช่มั๊ยครับ งั้นแปลใหม่แบบบ้านๆ ว่า ความตรงไปตรงมาแบบไม่อ้อมค้อม ยกตัวอย่างเช่น เรารู้สึกอะไรอย่างไร เราก็จริงใจที่จะบอกออกไป...เพื่อนชวนไปเที่ยวกลางคืน เราก็บอกออกไปตรงๆ เลย ว่าไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไป...แบบนี้เป็นต้น ... ในความเข้าใจของผมนั้น Authenticity ในมุมมองของ Personality กับ Leadership นั้น ไม่เหมือนกัน การที่เรามีบุคลิกที่ authentic นั้น หมายถึงเราเป็นคนที่ค่อนข้างเปิดเผย ตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ส่วนการที่เราเป็นผู้นำแบบ authentic นั้น หมายถึง การที่เราทำอะไรอย่างจริงจัง มุ่งมั่น และทำได้จริงอย่างที่พูด แต่ Authentic Leader จำเป็นจะต้องมี Authentic Personality ด้วยรึเปล่านะ? ... ผมมิอาจสรุปแทน Leader ท่านอื่นๆ ได้...แต่สำหรับตัวผมเอง ยอมรับอย่างไม่ลังเลเลยว่า "Sometimes you have to be authentic of being inauthentic..." แปลว่า "บางครั้งเราจำเป็นต้องเปิ...
Post a Comment
Read more