Post#5-167: Self-priority

Post#5-167:

ผมเชื่อว่า ผู้คนส่วนใหญ่ชอบให้เรื่องยากๆ กลายเป็นเรื่องง่าย...แต่ตัวเองมักจะเป็นพวกทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยาก โดยไม่ค่อยจะรู้ตัว

เอาตรงๆ คือถ้าเป็นเรื่องที่ทำให้ตัวเราได้ประโยชน์...เราก็อยากให้ทุกอย่างมันง่ายดายดุจพลิกฝ่ามือ

แต่ถ้าเป็นเรื่องที่ตัวเองไม่ได้ประโยชน์หรือทำให้คนอื่นได้ประโยชน์...แบบนี้ก็กลายเป็นเรา “ท่ามาก”, “ขั้นตอนเยอะ” และสารพัดจะติดขัด

ผมเรียกรวมๆ คนที่มีนิสัยแบบนี้ ว่าเป็นพวก “Self-priority” ก็แล้วกันนะครับ 

...

ได้แต่หวังว่า คนที่เป็น Self-priority นั้น จะเป็นประชากรส่วนน้อยในสังคม...และได้แต่หวังว่าคนกลุ่มนี้ จะไม่ถลำลึกจนกลายเป็นพวก Selfish ไปเสีย

ตราบเท่าที่ไม่เลิกเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาลแล้วล่ะก็...คนรอบข้างก็มีแต่จะตีตัวออกห่าง

ยิ่งโดยเฉพาะคนที่เอานิสัยแบบนี้ไปใช้ในที่ทำงานด้วยแล้ว...โอกาสโดนโดดเดี่ยวมีสูงมากทีเดียว

ก็แล้วเราจะระมัดระวังตัวเองยังไงดีล่ะหนอ...เพื่อไม่ให้ตัวเรากลายเป็นพวก  Self-priority ไปได้?

...

ผมว่า เราควรต้องเตือนตัวเอง ว่าจงอย่าได้กลัวจะเสียเปรียบ จนกลายไปเป็นการเอาเปรียบคนอื่น

เอาง่ายๆ คือ แค่อย่ายอม “เสียเปรียบจนเกินทน” ให้ได้ก่อน...คือถ้าคนอื่นไม่ล้ำเส้นที่เรากำหนดไว้ ก็ถือว่า ทำบุญด้วยการให้อภัยและวางเฉย ไปเสีย

อ้อ! แล้วก็อย่าไปถือเป็นเกณฑ์เสียล่ะครับ...ว่าถ้าเราทนได้ คนอื่นก็ต้องทนรับได้เหมือนกับเรา

...

เมื่อยอมเสียเปรียบในระดับที่เราไม่ต้องฝืน พร้อมๆ กับที่เราจะไม่เอาเปรียบใครโดยเอาเกณฑ์ของเราเป็นตัวตั้ง...

เราก็จะรักษาตัวเองให้ห่างไกลจากการเป็นพวก Self-priority ไปได้

แล้วเมื่อเราระวังตัวไม่ให้กลายเป็นพวก Self-priority ได้แล้ว

...เราก็จะกลายเป็นคนที่ทีมงานอื่นๆ อยากที่จะทำงานด้วย นั่นเองครับ...

#NoteToSelf: 

• คนที่คิดจะทำให้งานของคนอื่นง่าย...ในท้ายที่สุด งานของตัวเองก็จะง่ายขึ้นด้วย
• แต่คนที่คิดแต่จะทำให้งานของตัวเองง่าย...ผลลัพธ์ที่ได้ คือทั้งงานและสัมพันธภาพกับเพื่อนร่วมงาน ก็อาจจะไม่ง่าย
• ส่วนคนที่เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาล...หากเป็นเจ้านาย ก็ไม่มีใครเคารพ, เป็นลูกน้อง ก็ไม่มีใครเอ็นดู และเป็นเพื่อนร่วมงาน ก็ไม่มีใครชื่นชม