Post#5-227: จงทุ่มเทให้มากกว่าที่ได้รับ

Post#5-227:

หลายคนคงเคยตั้งคำถามกับตัวเอง...ว่าทำไมเรายังย่ำเท้าอยู่กับที่ ไม่ได้เลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่งกับเค้าเสียที?

งั้นลองถามตัวเองดูอีกที...แต่ต้องถามแบบไม่โกหกตัวเองนะครับ

...ว่าเราสมควรได้เลื่อนตำแหน่งมั๊ยหนอ?

...

ผมสรุปให้สั้นๆ ให้ลองไปคิดดู แบบนี้ครับ...

ถ้าเราทำงานได้น้อยกว่าความคาดหวังจากตำแหน่งงานและ Job Description แล้วล่ะก็...ก็แปลว่า Work Competency ของเรายังอ่อนด้อย

ถ้าเรายังเที่ยวอิจฉาคนนั้น, กล่าวโทษคนนี้ หรือเกี่ยงงานที่ได้รับมอบ...ก็แปลว่า เรายังมี EQ และ Leadership ไม่พอเพียง

เมื่อทั้ง Competency ไม่ดี และ Leadership ก็ไม่ได้...ทำไมยังคิดว่า เราควรได้รับการเลื่อนตำแหน่ง?

...

เราอาจจะคิดไปเองว่า ยิ่งอยู่ในบริษัทนานเท่าไหร่...ยิ่งมีโอกาสหรือสมควรได้รับตำแหน่งที่สูงขึ้น

แท้จริงแล้ว...วิธีคิดแบบนี้ มันเป็นอันตรายต่อตัวเราอย่างยิ่ง

ถ้ายังไม่เข้าใจ...งั้นลองคิดตามผมดูอีกที

ถ้าเรามีอายุงานมากขึ้น แต่มีความสามารถในงานเท่าเดิม, ความกระหายในความสำเร็จลดลง และความอยากในการเรียนรู้เรื่องใหม่ๆ ก็ไม่มี

แบบนี้...ถ้าเราเป็นเจ้านาย หรือเจ้าของ...จะอยากเลื่อนตำแหน่งให้มั๊ย?

...

เอาจริงๆ...ผู้คนส่วนใหญ่มักจะโทษว่า เจ้านายไม่ให้โอกาส, ฝ่ายบุคคลฯ เรื่องมาก หรือไม่ก็บริษัทไม่ยุติธรรม

โทษว่า ลำเอียงเลื่อนตำแหน่งให้เด็กข้ามหัว, โทษว่า เห็นเด็กรุ่นใหม่ดีกว่ารุ่นเก่า และ ฯลฯ

แต่ไม่ค่อยมีใครพิจารณาตัวเองแบบตรงไปตรงมา...ว่าแท้จริงแล้ว เราคือคนที่ใช่สำหรับตำแหน่งที่สูงขึ้นรึเปล่า?

คิดดูให้ดีๆ...อย่าได้โกหกตัวเอง

ก็เพราะเราเองใช่มั๊ย...ที่หยุดอยู่กับที่ จนลูกน้องแซงหน้า?

ก็เพราะเราเองใช่มั๊ย...ที่ไม่คิดจะเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ จนบริษัทฯ ต้องหาคนอื่นมาแทน?

...

แต่ถ้าเราไม่ได้แย่...หากแต่เจ้านายไม่ผลักดัน, ฝ่ายบุคคลฯ ไม่ชอบขี้หน้า หรือบริษัทฯ มันห่วยแตกจริงๆ

ถ้าเรามั่นใจ ว่าเราดีพร้อม...แต่ฟ้าไม่เป็นใจ แล้วล่ะก็...

งั้นจะอยู่ต่อไปทำไมล่ะครับ?

นกดีย่อมต้องเลือกกิ่งไม้เกาะ...หรือมิใช่?

ผมสรุปสั้นๆ ให้ว่า

...จงทุ่มเทให้มากกว่าที่ได้รับ...แล้วจะได้รับมากกว่าที่ทุ่มเท...

#NoteToSelf:

• ทุ่มเทไปทำไม?...ตอบได้ง่ายๆ ว่าทุ่มเทไปเถอะ เพราะคนที่จะได้ประโยชน์มากที่สุดก็คือตัวเราเอง
• ความรู้, ความสามารถ และความชำนาญ...ใครก็เอาไปจากเราไม่ได้!
• ถ้ามั่นใจแล้วว่า บริษัทไม่เห็นค่า...จงอย่าอยู่ / แต่ต้องมั่นใจให้มากกว่า ว่าเราแสดงคุณค่าของเราเหมาะสมแล้ว ใช่หรือไม่!