Post#5-339: เครียดหนอ

Post#5-339:

ช่วงนี้ผมมีเรื่องให้เครียดหลายต่อหลายเรื่อง...ประกอบกับเป็นช่วงที่ทำงานหนักมาก แถมยังต้องเดินทางบ่อยๆ

แต่ไม่ว่าจะเครียดยังไงก็ตาม...เมื่อถึงบ้าน ผมจะ “ปิดสวิตซ์” ความเครียดทันที

หลายๆ คนอาจสงสัยว่า ไอ้เจ้าความเครียดนี่...มันปิดสวิตซ์กันได้ด้วยเหรอ?

...

ก็ไม่รู้สิครับ...

แม้ว่าเจ้าความเครียดนี่ มันอาจจะยังแฝงอยู่ใน subconscious ของเราก็ตาม...แต่เมื่อใดที่อยู่บ้าน แล้วรู้สึกตัวว่ากำลังเผลอคิดเรื่องงานแล้วเครียด...

ผมก็จะรีบกระตุกตัวเองกลับมาทันที!

เอาจริงๆ ก็เพราะ...บ่อยครั้งที่เครียดไปก็เท่านั้น จะเครียดยังไง ก็ต้องรอไปแก้ที่ office อยู่ดี

ดังนั้น เราจึงต้องรู้จักเตือนตัวเองให้ “ปล่อยวาง” หรือ “เครียดให้เป็นเวลา” ให้เป็นนิสัยให้ได้

แรกๆ ก็ยากหน่อยครับ...แต่ถ้าฝึกบ่อยๆ แล้วก็จะเห็นจริงตามที่ผมว่า

...

Maureen Killoran นักเขียนชาวแคนาดา ได้อธิบายถึงเรื่องความเครียดไว้อย่างน่าสนใจมาก ดังนี้ครับ

“Stress is not what happens to us. It’s our response to what happens, and response is something we can choose.”

แปลว่า “ความเครียดไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา แต่เป็นกิริยาตอบสนองของเราที่มีต่อสิ่งที่เกิดขึ้น ต่างหาก, และกิริยาตอบสนองก็เป็นสิ่งที่เราเลือกได้”

ถ้าอ่านแล้วยังงงๆ...ผมเรียบเรียงให้ใหม่ก็แล้วกันครับ

Maureen กำลังหมายความว่า...

จริงๆ แล้ว ความเครียดมันเป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้นเอง...ซึ่งมันก็เป็นผลจากการตอบสนองของเราต่อสิ่งที่เกิดขึ้น นั่นเอง

แล้วก็อย่าลืมที่ Maureen บอกตอนท้ายประโยคเสียล่ะครับ

...เราเลือกได้...ว่าจะตอบสนองต่อสิ่งที่เกิดขึ้น อย่างไร!...

#NoteToSelf:

• การปล่อยให้ตัวเราเครียดอยู่ตลอดเวลา...ก็ไม่ต่างจากการบิดหนังยางให้เป็นเกลียวไว้ตลอด / ก็ถ้าไม่คลายเสียบ้าง...ช้าหรือเร็ว มันก็ขาดน่ะสิ
• ในเมื่อทำงาน ยังมีหยุดพัก...ก็แล้วทำไมไม่คิดจะหยุดพักความเครียดบ้าง?
• แล้วคำสอนของหลวงปู่ชาฯ ก็แว่บขึ้นมาอีกครา #โลกไม่ได้วุ่นวายใจเราต่างหากที่วุ่นวาย