Skip to main content

Post#5-344: หวังดี...ไม่ได้หวังดัง

Post#5-344:
หมู่นี้ ผมเจอหลายๆ คนบอกว่า ติดตามอ่านโพสต์ใน blog นี้บ่อยๆ...แค่ไม่ได้กด like หรือ share เท่านั้นเอง

อยากจะบอกว่า...ตามสบายเลยครับ จะอ่านจริงๆ จังๆ หรืออ่านผ่านๆ, จะกด like หรือจะขอ share...ได้หมดเลย

แต่ถ้าขอได้...ผมแค่อยากขอเพียงเรื่องเดียว...

คืออ่านแล้วอยากให้คิดตาม...เท่านั้นจริงๆ ครับ

...

ความเห็นที่ผมแชร์...ย่อมไม่มีวันจะถูกต้องทั้งหมด หรือย่อมไม่ถูกใจทุกๆ ครั้ง

แต่ทุกโพสต์ล้วนถูกแชร์ด้วยความหวังว่า เนื้อหานั้นอาจจะไปสะกิดใจใครบางคนให้ได้คิดอะไรบางอย่าง

และหากมันจะเป็นแรงบันดาลใจให้ใครบางคนเปลี่ยนชีวิตเพราะคิดได้...ผมก็จะสุขใจเป็นที่สุด

เหมือนที่ครั้งหนึ่ง...ชีวิตของผมได้เปลี่ยนไปตลอดกาล ด้วยคำสอนจากหลวงปู่ชา

...

การอ่านจะยังประโยชน์อันใดไม่ได้...หากเราไม่คิดตาม

การกด like ก็หามีประโยชน์อันใด...หากมันเป็นแค่การแสดงเชิงสัญลักษณ์ว่าได้อ่านแล้ว

การกด share บทความดีๆ ก็ไม่ได้ช่วยให้เราดูดีขึ้น...ถ้าชีวิตจริง เราไม่ได้ปฏิบัติในสิ่งที่เรา share ออกไป

การ comment เท่ๆ ก็แค่ทำให้เราดูฉลาด...แต่ถ้ามันไม่ได้ออกมาจากใจ คนอื่นก็ย่อมรู้ดี

อ่านแล้ว...จึงต้องคิดตาม

เมื่อคิดตามจนตกผลึกดีแล้ว...เห็นว่าดีงามและถูกต้อง

จึงต้องลงมือปฏิบัติ

...

ความรู้ใดๆ จะแสดงคุณค่า...เมื่อเราหยิบมันไปใช้

ไม่ใช่ปล่อยให้มันอยู่ในหนังสือหรือสื่อต่างๆ

...เมื่อใดที่เราแปลง knowledge ให้กลายเป็น wisdom ได้...เมื่อนั้นเราจึงจะรู้จักความฉลาดที่แท้จริง...

#NoteToSelf:
  • จะกี่ร้อย like, สิบ share หรือพัน comment ก็ไม่ได้มีค่ามากกว่า มีคนอ่าน, คิด และนำไปปฏิบัติตาม
  • ผมเขียนโพสต์ติดต่อกันมา 5 ปี มี fanpage ไม่ถึงพัน...ด้วยเพราะเขียนไม่ได้หวังดังแต่หวังดี
  • ฉะนั้น ลูกน้องทั้งหลาย...ทั้งทีมในอดีตและทีมปัจจุบัน...ก็ไม่ต้องคอยกังวลมากด like เอาใจนะครับ ^^

Comments

Popular posts from this blog

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...

Post#4-016: I'm authentic of being inauthentic...

Post#4-016: ช่วงหลายปีหลังๆ มานี้ ผมมักจะได้ยิน Guru ด้าน Personality และ Leadership หลายๆ ท่าน ออกมาสอนเรื่อง Authenticity อันว่า Authenticity นี้ แปลแบบสละสลวยก็คือ ความเป็นเนื้อแท้, เข้าใจยากไปใช่มั๊ยครับ งั้นแปลใหม่แบบบ้านๆ ว่า ความตรงไปตรงมาแบบไม่อ้อมค้อม ยกตัวอย่างเช่น เรารู้สึกอะไรอย่างไร เราก็จริงใจที่จะบอกออกไป...เพื่อนชวนไปเที่ยวกลางคืน เราก็บอกออกไปตรงๆ เลย ว่าไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไป...แบบนี้เป็นต้น ... ในความเข้าใจของผมนั้น Authenticity ในมุมมองของ Personality กับ Leadership นั้น ไม่เหมือนกัน การที่เรามีบุคลิกที่ authentic นั้น หมายถึงเราเป็นคนที่ค่อนข้างเปิดเผย ตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ส่วนการที่เราเป็นผู้นำแบบ authentic นั้น หมายถึง การที่เราทำอะไรอย่างจริงจัง มุ่งมั่น และทำได้จริงอย่างที่พูด แต่ Authentic Leader จำเป็นจะต้องมี Authentic Personality ด้วยรึเปล่านะ? ... ผมมิอาจสรุปแทน Leader ท่านอื่นๆ ได้...แต่สำหรับตัวผมเอง ยอมรับอย่างไม่ลังเลเลยว่า "Sometimes you have to be authentic of being inauthentic..." แปลว่า "บางครั้งเราจำเป็นต้องเปิ...