Post#2-202: เชงเม้ง

Post#2-202:

วันนี้ผมมีภารกิจในการพาคุณแม่ไปไหว้บรรพบุรุษประจำปี หรือที่ชาวจีนเชื้อสายไทยเรียกว่า "เชงเม้ง" (หรือ "เช็งเม้ง")

ตำนานที่มาจริงๆ เป็นยังไงผมไม่ทราบแน่ จึงต้องอาศัย google เป็นแหล่งอ้างอิง...คิดแล้วก็กลุ้มเหมือนที่บ่นไว้ใน Post#2-162 เพราะหมดรุ่นแม่ผมไปแล้ว ผมคงกลายเป็นชาวจีนแค่หน้าตา ส่วนจารีตและธรรมเนียมจีนคงเลือนรางไปกับกระแสเวลาซะหมด

เท่าที่สืบค้นมาได้ ตำนานเริ่มตั้งแต่ยุคชุนชิวนู่นเลยครับ เป็นยุคเก่าโบราณนานกาเลก่อนที่จิ๋นซีฮ่องเต้จะรวมแผ่นดินจีนซะอีก นัยว่าเป็นการระลึกถึงขุนนางผู้หนึ่ง ส่วนประเพณีการทำความสะอาดสุสานกว่าจะเริ่มก็ในสมัยพระเจ้าฮั่นโกโจสถาปนาราชวงศ์ฮั่นขึ้นแล้ว (อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมกันเองนะครับ http://th.m.wikipedia.org/wiki/เทศกาลเช็งเม้ง)

หลักๆ แล้วการไหว้เชงเม้งจึงถือเป็นการไปเยี่ยมเยียนปัดกวาดสุสานและทำพิธีเซ่นไหว้บรรพบุรุษ ระลึกถึงบุญคุณที่ท่านชุบเลี้ยงและเป็นต้นตระกูลสืบทอดจนมีเราได้ในวันนี้

ลูกๆ หลานๆ ก็ช่วยกันปัดกวาดและประดับประดาสุสาน มีการเผากระดาษเงินกระดาษทอง และของกงเต็กต่างๆ ล่ะครับ ก่อนเผาก็จะมีการจุดประทัดกันเป็นที่เอิกเกริกนิดหน่อย

ซึ่งหลังทำบุญแล้วก็มักจะนิยมทำทานด้วยการปล่อยนก ซึ่งไม่ต้องห่วงครับ รอบๆ ข้างก็จะมีชาวบ้านมาชวนปล่อยนกกันหลายเจ้า บ้างก็มาแปะกระดาษแดง แล้วก็มาขอรับเงินกันแบบหน้าชื่นตาบาน

จบจากรบกับบรรดากลุ่มที่ว่าแล้ว ก็ยังมีกองทัพขายล็อตตารี่ให้พูดคุยอีก เพราะเป็นธรรมดาหลังจากทำบุญทำทานเสร็จแล้ว ก็จะมีการเสี่ยงโชค สงสัยจะพิสูจน์เรื่องบุญติดจรวด ^^ (ไม่แน่ใจว่าเฉพาะบ้านผมรึเปล่า?) 

ส่วนของเซ่นไหว้ หลังเสร็จพิธีก็จะทำการแบ่งปันกันในวงลูกหลาน นัยว่านำกลับไปรับประทานเพื่อความเป็นสิริมงคล

ไม่แน่ใจว่าคนไทยแท้ๆ มีการทำบุญให้กับบรรพบุรุษแบบไหนนะครับ แต่ที่ผมชอบใจมากๆ ก็คือจารีตและประเพณีที่ดีๆ เหล่านี้ สมควรที่พวกเราจะช่วยกันรักษาไว้

แม่ผมสอนเสมอ...กตัญญูไว้จะได้ดีแน่นอนครับ ^^