Skip to main content

Post#2-328: ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่

Post#2-328:
เมื่อหลายวันก่อนผมมีโอกาสไปร่วมประชุมกับองค์กรแห่งหนึ่ง ที่มีคุณ T เป็น CEO

ครั้งก่อนหน้านั้น ผมได้เรียนรู้จากคุณ T ค่อนข้างมาก โดยเฉพาะการที่คุณ T ทำให้ภาพของคำว่า Long-term Relationship เป็นสิ่งที่จับต้องได้ อย่างน้อยก็สำหรับผม (Post#2-263)

ยิ่งคราวนี้ที่ได้ประชุมร่วมกันอีกครั้ง ผมยิ่งมั่นใจว่า การวางแผนงานแบบ Customer-centric นั้น ไม่อาจจะเกิดจากการสร้างภาพแบบประเดี๋ยวประด๋าวได้...หากแต่ต้องเกิดจากวิธีคิดและมุมมองแท้จริงของตัวเรา

...

งานที่ผมมีโอกาสทำร่วมกับคุณ T เป็นงานที่ไม่อาจจะสำเร็จได้ หากไม่ทำให้ลูกค้าภายใน ซึ่งก็คือพนักงานขาย (PC) ให้ความสนใจและให้ใจกับงานให้ได้ก่อน

ตั้งแต่วันที่ทำ Training ให้กับ PC ผมก็รู้ได้ทันทีว่า การเป็นผู้นำ (Leader) นั้น แตกต่างจากการเป็นเจ้านาย (Bossy) ยังไง

คุณ T สร้างบรรยากาศของการ Training แบบที่เรียกว่า Constructive Training ที่เน้นการมีส่วนร่วมของ PC จึงทำให้เกิดความยอมรับในโครงการนี้อย่างรวดเร็ว

...

แม้ผลการ Training จะออกมาดีเลิศ แต่คุณ T ก็ยังไม่พอใจกับความสำเร็จขั้นแรก หากแต่เดินหน้าต่อด้วยการชวนทีมงานของผมประชุมต่อในเรื่องการทำ Internal Promotional Campaign เพื่อกระตุ้นให้ PC เดินหน้าต่อได้อย่างเต็มสูบ

คุณ T ยินดีสนับสนุนงบประมาณจำนวนไม่น้อย เพื่อให้ PC เกิดความคึกคัก ทั้งที่จะเป็นการทำให้กำไรของคุณ T ลดลง

แต่สิ่งที่คุณ T จะได้กลับมาก็คือการมีส่วนร่วมอันท่วมท้นเป็นประวัติการณ์จาก PC ทุกๆ คน และแน่นอนว่า มันจะส่งผลให้คุณ T เป็นผู้ชนะในระยะยาวในที่สุด

...

คุณ T ได้สอนผมโดยที่ไม่ต้องพูด ว่าไม่มีการลงทุนใดๆ ที่จะคุ้มค่าไปกว่า การลงทุนเพื่อให้ได้ใจคน...

และแน่นอนว่า กว่าจะได้มาซึ่งสิ่งล้ำค่าที่ว่า...เราเองก็ต้องทั้งลงทุน...ลงแรง...และลงใจ ด้วยไม่น้อย

เมื่อทำให้ผู้อื่นชนะก่อน...เราเองนั่นแหละ ที่จะเป็นผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่กว่า...

Comments

Popular posts from this blog

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...

Post#4-016: I'm authentic of being inauthentic...

Post#4-016: ช่วงหลายปีหลังๆ มานี้ ผมมักจะได้ยิน Guru ด้าน Personality และ Leadership หลายๆ ท่าน ออกมาสอนเรื่อง Authenticity อันว่า Authenticity นี้ แปลแบบสละสลวยก็คือ ความเป็นเนื้อแท้, เข้าใจยากไปใช่มั๊ยครับ งั้นแปลใหม่แบบบ้านๆ ว่า ความตรงไปตรงมาแบบไม่อ้อมค้อม ยกตัวอย่างเช่น เรารู้สึกอะไรอย่างไร เราก็จริงใจที่จะบอกออกไป...เพื่อนชวนไปเที่ยวกลางคืน เราก็บอกออกไปตรงๆ เลย ว่าไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไป...แบบนี้เป็นต้น ... ในความเข้าใจของผมนั้น Authenticity ในมุมมองของ Personality กับ Leadership นั้น ไม่เหมือนกัน การที่เรามีบุคลิกที่ authentic นั้น หมายถึงเราเป็นคนที่ค่อนข้างเปิดเผย ตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ส่วนการที่เราเป็นผู้นำแบบ authentic นั้น หมายถึง การที่เราทำอะไรอย่างจริงจัง มุ่งมั่น และทำได้จริงอย่างที่พูด แต่ Authentic Leader จำเป็นจะต้องมี Authentic Personality ด้วยรึเปล่านะ? ... ผมมิอาจสรุปแทน Leader ท่านอื่นๆ ได้...แต่สำหรับตัวผมเอง ยอมรับอย่างไม่ลังเลเลยว่า "Sometimes you have to be authentic of being inauthentic..." แปลว่า "บางครั้งเราจำเป็นต้องเปิ...