Post#2-350: เรียนรู้จาก "Inside Out"

Post#2-350:

ครอบครัวของผมชอบดูหนังกันอยู่ไม่น้อย...โดยเฉพาะอย่างยิ่งหนังของ Disney ด้วยแล้ว เราไม่ค่อยจะพลาด

อย่างเมื่อบ่ายแก่ๆ ที่ผ่านมา ผมก็เพิ่งพานางฟ้าตัวน้อยกับนางฟ้าตัวแม่ ไปดูหนังมา ^^

ผมชอบดูหนัง...เพราะหนังทำให้เราพักสมองและพักใจ รวมไปถึงถอดจิตของเราให้ออกจากโลกแห่งความจริงชั่วคราว

แม้ว่างานอดิเรกอื่นๆ จะทำได้คล้ายๆ กัน แต่จากประสบการณ์ของผมแล้ว...หนังจะมีพลานุภาพสูงสุด

ที่สำคัญ...ผมว่าหนังมีส่วนช่วยเติมต่อจินตนาการของเราได้มากจริงๆ

...

สำหรับผมแล้ว การพาตัวเองออกสู่โลกแห่งความจริงไปชั่วขณะนั้น ถือเป็นกลไกป้องกันตนเองอย่างหนึ่งของมนุษย์ ซึ่งช่วยให้ความตึงเครียดต่างๆ ได้ถูกลดทอนลงบ้าง

เปรียบไปแล้ว การพาจิตออกจากโลกแห่งความจริง...ไปสู่โลกแห่งจินตนาการหรือโลกแห่งความฝันบ้าง จึงนับเป็นการพา "จิต" ของเราไปพักร้อน

เหนื่อยกาย...ต้องพักจึงจะหาย ก็แปลว่า ถ้าเหนื่อยใจ...จึงต้องพักบ้างเช่นกัน

...

ย้อนกลับไปที่หนังที่ผมไปดูมาเมื่อพักใหญ่ๆ ที่ว่า...ผมไปดูเรื่อง "Inside Out" มาครับ ^^

เพื่อไม่ให้ Spoil ผมคงไม่แตะในส่วนของเนื้อเรื่อง...เสียดายที่พึ่งจะได้ไปดู ไม่รู้หนังจะลาโรงเมื่อไหร่ ใครยังไม่ได้ดูก็อยากให้ไปดูจริงๆ ครับ

บอกได้แต่เพียงว่า สิ่งที่ Disney ถ่ายทอดออกมาในครั้งนี้ ทำให้โลกแห่งความจริง, โลกแห่งความฝัน และโลกแห่งจินตนาการ มาบรรจบกันได้อย่างชัดเจนเหลือเกิน

...

เมื่อได้ผ่อนคลาย...ได้พักกายและพักจิตแล้ว ไม่ว่าพรุ่งนี้จะเจออะไรที่มันหนักหนา เราก็น่าจะมีแรงฟันฝ่ามันไปได้ล่ะครับ

ใครก็ไม่รู้เคยกล่าวเอาไว้...

"Even your worst days have 24 hours." แปลว่า "แม้วันที่เลวร้ายที่สุด...ก็ยาวนานแค่ 24 ชั่วโมง" :)