Post#4-227: ปัจจัตตังแห่ง "ทุเรียน"

Post#4-227:

ผมพึ่งจบภารกิจพาเพื่อนชาวต่างชาติ (สมมติชื่อ Mr.J นะครับ) ไปทานมื้อค่ำกับเพื่อนรุ่นพี่คนไทยอีก 2 ท่าน ที่ผมเชิญมาร่วมด้วย เพื่อให้เพื่อนๆ มีโอกาสรู้จักกันไว้

เราพา Mr.J ไปทานอาหารไทยที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ที่เป็นร้านแบบ Authentic Thai Food

หลังจากได้อวดศักดาภินิหารของอาหารไทยแล้ว...ก็มาถึง "ของหวาน" ซึ่งพวกเราเลือกสั่ง "ข้าวเหนียวทุเรียน" ให้ Mr.J

แปลกแต่จริง ที่แท้ Mr.J จะมาเมืองไทยเกือบทุกปี มาเป็นเวลานับสิบปีมาแล้ว...แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ลองทาน "ทุเรียน"

หลัง Mr.J ทานทุเรียนไปคำแรก...เราคนไทย 3 คน ได้แต่ลุ้น แล้วก็ถาม Mr.J ว่า "เป็นไง"

คำตอบที่ได้ทำเอาผมกลับไปคิดต่อ เพราะ Mr.J ตอบว่า "I don't know, I don't even know whether I like it."

...

เพื่อนรุ่นพี่ผมท่านหนึ่งหัวเราะ แล้วก็บอกว่า "Someone said you will never be able to describe the taste of Durian!"

เนื่องจากผมไม่ได้ทานทุเรียนมากว่า 10 ปีแล้ว...จึงแทบจะลืมเลือนรสชาติของทุเรียนไปแทบจะหมด

แต่นั่นสิครับ...ถ้าเราจะลองอธิบายรสชาติของทุเรียนดูบ้าง เราจะอธิบายว่ายังไงกันหนอ?

ผมว่า คงคล้ายๆ กับที่เราจะอธิบายให้ใครที่ไม่เคยจับเปลวไฟมาก่อน เข้าใจให้ได้ว่า จับเปลวไฟแล้วรู้สึกยังไง แบบไหน?

...

นี่เองกระมังครับ...ที่เค้าว่า สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น และสิบตาเห็น ก็ไม่เท่ามือคลำ

ของบางอย่าง เรื่องบางเรื่อง...เราฟังคำอธิบายเท่าไหร่ ก็ไม่เข้าใจ...จนกระทั่งได้เห็น ได้สัมผัส หรือได้ลงมือทำ

ฉะนั้น เมื่อเวลาฝึกงานหรือหัดคน...อย่าพึงสอนแค่เพียงทฤษฏี แต่ควรเน้นให้ผู้ได้รับการฝึก ได้ลงมือปฏิบัติด้วย ก็จะทำให้ได้ประสบการณ์ที่ชัดเจนกว่า

...เลือกวิธีการถ่ายทอด ให้เหมาะสมกับสิ่งที่จะถ่ายทอดและผู้ที่จะรับการถ่ายทอด...จึงเป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกันเป็นเรื่องเดียวครับ...

#NoteToSelf:

• ไม่เคยรู้มาก่อนเลย ว่าการอธิบายรสชาติของทุเรียน จะยากแบบนี้
• กว่าจะอธิบายให้ใครที่ไม่เคยทานทุเรียนเข้าใจได้ คงใช้เวลาเป็นชั่วโมง...มิสู้ชิมทุเรียนคำเดียว
• มิน่าล่ะ ทำไม "ธรรมะ" จึงเป็น "ปัจจัตตัง"