Post#4-231: รอยยิ้มของพ่อ (แม่)

Post#4-231:

เย็นนี้ผมมีนัด Dinner กับพ่อ ^^

เอาจริงๆ ปกติผมก็ไปทานข้าวกับพ่อและน้องชายอยู่บ่อยๆ อยู่แล้ว...แต่พักนี้งานยุ่งจนวันเสาร์-อาทิตย์ ก็ไม่มีโอกาสได้เจอกัน

ค่ำนี้สบโอกาส เพราะบังเอิญคู่ค้าของผมโทรมาเลื่อน Business Dinner

หลายๆ คนก็เป็นเหมือนผม...คือทำงานยุ่งจนไม่ค่อยมีเวลาทานข้าวกับครอบครัว

แต่ถ้าเมื่อไหร่สบโอกาส...ไม่ว่าจะกินข้าวในบ้านหรือนอกบ้าน ขอให้เป็นการอยู่พร้อมหน้า...ยังไงๆ มื้อนั้นก็อร่อย

...

ค่ำนี้ ก่อนจะไปทานข้าวกัน...ทั้งพ่อและน้องชายของผม มาช่วยผมประกอบ Sofa ใหม่...เพราะผมขยับตัวไม่สู้ถนัด

แน่นอนว่า พอซื้อตัวใหม่มา ก็ต้องโละตัวเก่าออกไป...ซึ่งผมมักจะให้คนที่อยากได้ ไม่ก็บริจาควัด

ปะเหมาะที่คราวนี้ พ่อผมอยู่ด้วย...ซึ่งก็เป็นธรรมดาของคนสูงอายุ ที่ชอบเก็บนู่น รักษานี่

พ่อผมก็เลยจะขนตัวเก่ากลับบ้าน...ซึ่งผมก็บ่นนิดหน่อย เพราะต้องช่วยกันกับน้องชาย เพื่อยก Sofa ขึ้นรถ ให้เป็นที่ทุลักทุเล

น้องชายผมซึ่งรู้ใจพ่อ...เพราะเป็นคนดูแลท่านแทนพี่ๆ น้องๆ ทุกคน...บอกผมตอนขน Sofa ว่า...ก็ทำๆ ไปเถอะ เพื่อ "รอยยิ้มของพ่อ"

...

ผมฟังประโยคนี้ ด้วยรอยยิ้ม...เพราะมันก็จริงอย่างที่น้องชายผมว่า

นั่นสิ...จะบ่นทำไม ถ้าทำให้พ่อ (หรือแม่) มีความสุขและรอยยิ้มได้...ก็ทำๆ ไปเถอะ

ท่านอาจจะไม่ได้อยากให้ผมซื้อ Sofa ตัวใหม่ให้...แต่แค่ดีใจที่ได้ Sofa ใหม่ โดยที่ผมไม่ต้องเสียเงินเพิ่ม...ก็แค่นั้น

ดังนั้น อะไรที่ไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรง หรือตามใจพ่อกับแม่ได้ (โดยไม่ทำให้เกิดอันตรายกับท่าน)...ก็ทำไปเถิดครับ

...เพราะทั้งหมดก็เพื่อ "รอยยิ้มของพวกท่าน" นั่นเอง...

Cr: น้องชายที่ไม่ประสงค์จะเอ่ยนาม ^^

#NoteToSelf: 

- พ่อกับแม่ ไม่ได้อยากได้ "เงิน" จากเราเสมอไป แต่อยากได้ "เวลา" จากเราด้วยเช่นกัน

- เวลากินข้าวกับครอบครัว...จะทำให้นึกถึงประโยคประมาณว่า "ไม่สำคัญว่ากินอะไร...สำคัญว่ากินกับใคร"

- รอยยิ้มของลูก...ทำให้นึกถึงอนาคต (ที่เราต้องต่อสู้เพื่อให้เค้ามีชีวิตที่ดี)

- ส่วนรอยยิ้มของพ่อแม่...ทำให้นึกถึงอดีต (ที่ท่านเหนื่อยยากเลี้ยงดูเรามา)