Post#5-065:
เมื่อเย็นที่ผ่านมา ผมนั่งประชุมอยู่กับเพื่อนๆ ถึง project ใหม่ ที่กำลังจะทำร่วมกัน
มานั่งทบทวนดูแล้ว...ช่วง 2-3 ปีหลังมานี้ ผมริเริ่ม project มาแล้วมากมายเกินกว่าจำนวนนิ้วมือนับรวมกัน 2-3 เที่ยวเสียอีก
แต่มีแทบนับนิ้วได้...ที่ผ่านขั้นตอนการขัดเกลาออกมาเป็นแผนงานได้...และลดน้อยลงไปอีก ถ้าจะนับว่ามี project ไหนที่มีผลตอบแทนเป็นที่น่าพอใจ
...
ผมเชื่อว่า เจ้าของกิจการหลายๆ คน ก็เจอสภาพที่ไม่แตกต่างไปจากผมเท่าใดนัก
ด้วยเพราะความที่เป็นเจ้าของกิจการ...เราจึงมิอาจหยุดอยู่เฉยๆ โดยไม่ต่อสู้ได้
ซึ่งก็หมายความว่า งานอะไรที่ไม่ผิดกฎหมายและแปลงเป็นเงินได้...รับรองว่าอย่างน้อยต้องลอง explore ดู เป็นแน่
...
จากนับสิบนับร้อย idea ในหัว...กลับมีแค่หยิบมือที่ได้ลงมือทำ
จากแค่หยิบมือที่ได้ลงมือทำ...มีน้อยกว่าน้อย ที่สำเร็จผลคุ้มเหนื่อย
หลักฐานนี้ จึงบ่งชี้ว่า ถ้าไม่สรรค์สร้างโอกาสให้กับตัวเองแล้วล่ะก็...อย่าหวังเลยครับ ว่าเราจะประสบความสำเร็จได้
เพราะในโลกนี้ คงมีไม่กี่คนหรอกครับ ที่จะโชคดี มี “โอกาส” มาเคาะเรียกที่หน้าประตูบ้าน
แล้วทุกคนก็รู้นี่ครับ ว่า “โอกาส” ไม่ใช่สิ่งที่ตกอยู่ตามท้องถนน หรือขึ้นอยู่บนต้นไม้...รอให้เราไปเก็บ หรือสอยลงจากต้น
หรือมีมั๊ยล่ะครับ ที่เดินเรื่อยเปื่อยไปตามถนน รอใครสักคนกวักมือเรียก และหยิบยื่นโอกาสดีๆ ให้?
...โอกาส จึงเป็นสิ่งที่ต้อง “สร้างขึ้น”...มากกว่าที่จะไป “เสาะหา” หรือ “รอคอย” ครับ...
#NoteToSelf:
- ไม่เริ่มต้นด้วยการคิดหาลู่ทาง...ก็จงอย่าฝันถึงความสำเร็จ
- ท่ามกลางโขลงช้างอันมหึมา อาจพานพบหรือมิอาจพบเจอ “ช้างเผือก” แม้สักเชือก...เช่นเดียวกับ ธุรกิจที่จะนำเราไปสู่ความสำเร็จ
- อยากเป็นเจ้าของช้างเผือก เราจึงต้องออกดั้นด้นแสวงหา...ก็เพราะไม่มีวันที่ช้างเผือกจะเดินออกจากป่า เพื่อมาศิโรราบให้กับเรา
Comments
Post a Comment