Skip to main content

Post#2-63: สื่อสารกันหน่อย...อย่าปล่อยให้ชั้นคอยเก้อ

Post#2-63:
เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ประมาณทุ่มกว่าๆ มีลูกน้องท่านหนึ่งแจ้งผมว่า มีเอกสารด่วนที่ต้องให้กรรมการชาวต่างชาติลงนาม

โดยปกติแล้ว ถ้าผมไม่ลงนามก่อน เสมือนว่าได้ตรวจสอบให้แล้ว เค้าจะไม่ลงนามเด็ดขาด

ผมก็แจ้งน้องไปว่า "ไม่ต้องกังวล เดี๋ยวถ่ายรูปเอกสารแล้วส่งมาทาง Line นะ เดี๋ยวพี่จะส่งต่อให้เค้าเข้าใจ แล้วเค้าก็จะไปลงนามให้ในวันจันทร์แต่เช้าเลย"

นัดแนะกันดิบดี ผมก็สบายใจ

...

รุ่งขึ้นคือวันเสาร์ ผมชักเอะใจว่าทำไมไม่มีรูปส่งมาทาง Line ตามที่นัดกันเลย เที่ยงกว่าแล้ว...

ว่าแล้วผมก็ส่ง Line ไปหาน้อง ถามว่าลืมรึเปล่าที่คุยกันไว้เมื่อคืน

น้องเค้าตอบว่า "หนูให้น้องอีกคนที่ office ส่ง eMail ให้พี่แล้ว พี่ไม่ได้รับหรือคะ?"

ผมอึ้งอยู่แป๊บนึง...เพราะตกลงกันว่า จะส่งให้ทาง Line แต่กลับส่งให้ด้วย eMail?

...

บางครั้งผมก็งงกับวิธีคิดของน้องๆ หรืออาจจะเป็นเพราะผมแก่เกินไปก็ไม่แน่ใจ...

อารมณ์เหมือนนัดกันว่า ให้ไปยืนคอยที่หน้าห้องสมุด แต่คนที่นัดกับเราไปยืนรอเราที่หน้าห้องดนตรี O_o"

พอเราโทรไปถามว่า "อยู่ที่ไหน ชั้นรออยู่หน้าห้องสมุดตั้งนานแล้ว" แล้วเธอก็ตอบว่า "อ้าว! ชั้นมารอเธออยู่หน้าห้องดนตรีตั้งนานแล้วเหมือนกัน เธอไม่รู้หรือไง?"

...

ความจริงผมไม่มีปัญหาถ้าน้องเค้าจะเปลี่ยนวิธีการส่งข้อมูล แต่ผมมึนว่า ทำไมเธอไม่แจ้งล่วงหน้าว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงจากที่ตกลงกันไว้?

อะไรคือวิธีคิดว่า ทุกคนจะรับรู้ได้เองว่ามีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น โดยไม่จำเป็นต้องแจ้ง?

...

ถ้าผมไม่สะกิดใจ มัวแต่รอให้ข้อมูลปรากฏขึ้นบน Line ตามที่นัดกัน โดยไม่ใส่ใจที่จะตาม อะไรจะเกิดขึ้น?

งานที่ต้องล่าช้าและก่อให้เกิดความเสียหาย ควรเป็นผมหรือเธอที่ต้องรับผิดชอบ?...เรื่องเล็กๆ ที่ไม่ได้เล็กเลย ถ้าเกิดความเสียหายขึ้น

ใส่ใจในการติดตามงานเพิ่มขึ้นอีกนิดนะครับ อย่าไปมัวคิดว่า ไม่ใช่หน้าที่เรา แต่เป็นหน้าที่ของอีกฝ่ายที่ต้องตามงาน...

เพราะเราอาจจะหยุดยั้งความวุ่นวายต่างๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นตามมา...ได้อีกมาก

Comments

Popular posts from this blog

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...

Post#4-016: I'm authentic of being inauthentic...

Post#4-016: ช่วงหลายปีหลังๆ มานี้ ผมมักจะได้ยิน Guru ด้าน Personality และ Leadership หลายๆ ท่าน ออกมาสอนเรื่อง Authenticity อันว่า Authenticity นี้ แปลแบบสละสลวยก็คือ ความเป็นเนื้อแท้, เข้าใจยากไปใช่มั๊ยครับ งั้นแปลใหม่แบบบ้านๆ ว่า ความตรงไปตรงมาแบบไม่อ้อมค้อม ยกตัวอย่างเช่น เรารู้สึกอะไรอย่างไร เราก็จริงใจที่จะบอกออกไป...เพื่อนชวนไปเที่ยวกลางคืน เราก็บอกออกไปตรงๆ เลย ว่าไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไป...แบบนี้เป็นต้น ... ในความเข้าใจของผมนั้น Authenticity ในมุมมองของ Personality กับ Leadership นั้น ไม่เหมือนกัน การที่เรามีบุคลิกที่ authentic นั้น หมายถึงเราเป็นคนที่ค่อนข้างเปิดเผย ตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ส่วนการที่เราเป็นผู้นำแบบ authentic นั้น หมายถึง การที่เราทำอะไรอย่างจริงจัง มุ่งมั่น และทำได้จริงอย่างที่พูด แต่ Authentic Leader จำเป็นจะต้องมี Authentic Personality ด้วยรึเปล่านะ? ... ผมมิอาจสรุปแทน Leader ท่านอื่นๆ ได้...แต่สำหรับตัวผมเอง ยอมรับอย่างไม่ลังเลเลยว่า "Sometimes you have to be authentic of being inauthentic..." แปลว่า "บางครั้งเราจำเป็นต้องเปิ...