Skip to main content

Post#4-040: รู้อะไรจะเท่ารู้จักคิด

Post#4-040:
เที่ยงนี้ ผมและครอบครัวมีนัดทานข้าวกับผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง (สมมติว่าชื่อพี่ N นะครับ) ซึ่งท่านให้ความรักและเอ็นดูกับลูกสาวของผมมากเหลือเกิน

มื้อนี้ถือเป็นการฉลองวันเกิดย้อนหลังให้กับลูกสาวของผม ซึ่งพี่ N ก็จัดให้ทุกปี ตั้งแต่ลูกสาวผมอายุได้ 4 ขวบ

ผมและภรรยาจึงรู้สึกเป็นหนี้ของความรักและเอ็นดูของพี่ N ที่มีให้กับลูกสาวของผมแบบมิรู้ลืม

...

ช่วงท้ายของมื้ออาหาร...ก็มีการเป่าเทียนวันเกิดกันตามธรรมเนียม และพี่ N ก็กรุณาให้พรให้เป็นเด็กรู้จักคิด และสั่งสอนลูกสาวผมว่า "ไม่ว่าจะลงมือทำอะไรก็ตามแต่ จงคิด...คิด...และคิด ก่อนที่จะทำ"

นอกจากนั้น พี่ N ก็เล่าต่อว่า "สมัยพี่เป็นเด็ก อายุประมาณ 14 ปี...ก็ต้องจากพ่อและแม่ไปเรียนต่างประเทศ..."

"ก่อนจะไป คุณพ่อสอนว่า ก่อนจะทำอะไร ให้เอากระดาษมาหนึ่งแผ่น แล้วก็แบ่งกระดาษเป็นสองข้าง...ข้างหนึ่งเขียนข้อดี และอีกข้างหนึ่งเขียนข้อเสีย"

พี่ N บอกว่า การทำแบบนี้ จะทำให้เราได้คิด ไตร่ตรอง และเปรียบเทียบความคุ้มค่าว่าเรื่องนั้นๆ เราควรจะทำมันลงไปหรือไม่

...

ถ้าเราไม่โกหกหรือเข้าข้างตัวเอง...การรู้จักไตร่ตรองให้เห็นชัดเจนว่า อะไรคือข้อดี และอะไรคือข้อเสีย...ก็จะทำให้เราได้รู้จักที่จะคิด...คิด...และคิด อย่างที่พี่ N สอนลูกสาวของผมไว้

ผมเห็นด้วยกับพี่ N อย่างที่สุด...เพราะการทำอะไรโดยไม่ไตร่ตรองให้รอบคอบนั้น โดยมากมักจะนำมาซึ่งความได้ไม่คุ้มเสีย

จึงนับว่าลูกสาวผม ได้รับพรและข้อคิดสำคัญไว้ใช้เตือนสติ...และจะใช้ได้จนชั่วชีวิตของเธอเป็นแน่

...ข้อคิดดีๆ จึงเหมือนพรจากฟากฟ้า ที่จะทำให้ชีวิตเราดีขึ้นกว่าเมื่อวาน หากว่าเรารู้ฟัง, รู้คิด, รู้จักตั้งคำถาม และรู้จักบันทึกไว้จดจำ ครับ...

#เป็นคำพรอันมีค่ายิ่ง #รู้อะไรจะดีเท่ารู้จักคิด #หัวใจนักปราชญ์คือฟังพูดถามเขียน

Comments

Popular posts from this blog

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...

Post#5-365: กรรมเก่า...หรือเราเอง?

Post#5-365: เชื่ออย่างผมมั๊ยครับ ... ว่าถ้าไม่นับรวม “ นิพพาน ” แล้วล่ะก็ ... การสิ้นสุดใดๆ อาจย่อมหมายถึงการเริ่มต้นบางอย่างใหม่เสมอ ? ผมเชื่ออย่างนั้นไม่น้อย ... ก็เพราะชีวิตของเรา ... ล้วนแต่เป็นไปตาม หรือเต็มไปด้วย “ วัฎฎะ ” ( แปลว่า “ การเวียน ”) ... ลองคิดตามดูก็ได้ครับ ผิดซ้ำๆ ซากๆ , อกหักซ้ำๆ ซากๆ , จนซ้ำๆ ซากๆ , เจ็บซ้ำๆ ซากๆ ... และอีกสารพัดที่เราเป็น , ทำ หรือเจอ แบบซ้ำๆ ซากๆ แต่เราเคยฉุกคิดบ้างมั๊ยหนอ ... ว่าทำไมความซ้ำๆ ซากๆ แบบนี้ ถึงเกิดขึ้นกับตัวเราแบบซ้ำๆ ซากๆ ? เป็นเพราะ “ กรรมเก่า ”? หรือเอาจริงๆ ... เป็นเพราะเรานั่นล่ะ ที่ไม่เคยสำนึกที่จะเรียนรู้จากความซ้ำๆ ซากๆ เหล่านั้น ? ... ถ้าเป็นเพราะกรรมเก่าจริง ... ก็แล้วทำไมเราไม่ ถูกซ้ำไปซ้ำมา , สำเร็จจนเบื่อ หรือรวยจนเกินรวย บ้าง ? ทำไมต้องมีแต่เรื่องไม่ดีเท่านั้น ... ที่ต้องเกิดขึ้นกับเรา ? งั้นถามใหม่ว่า ... ตกลงเป็นเพราะกรรมเก่า หรือตัวเราเอง ? ... รวมความแล้ว ... ถ้าเราไม่คิดจะปรับปรุงตัวเราให้ดีขึ้นกว่าเมื่อวาน ก็อย่าหวังเลย .....