Post#2-85: รายทางระหว่างทริป#6

Post#2-85:

ยังอยู่กันที่เรื่องราวรายทางของผมนะครับ...ขอเล่าต่ออีกนิดเกี่ยวกับความแตกต่างของผู้คนที่นี่กับคนบ้านเรา

อย่างแรก คือเค้าไม่ค่อยสนใจเรื่องของคนอื่นมากนัก ดังนั้นใครจะแต่งตัวยังไงก็จะเป็นสิทธิ์ส่วนบุคคลซะล่ะมากกว่า

เราอาจจะเห็นพวก Homeless แต่งตัวดีขั้นเทพ ใส่สูทผูกไทด์ ในขณะที่เศรษฐีบางคนแต่งตัวได้มอซอจนเรานึกไม่ถึง

ในการรับรองลูกค้า จึงไม่มีหลักใดๆ ให้ยึดได้เลย ว่าใครเป็นลูกค้า และใครเป็นพวกฉวยโอกาส

น้องสาวผมเล่าว่า บางครั้งเห็นแต่งตัวมอซอ สั่งอาหารราคาแพงๆ บริกรก็ทักเรื่องราคา เค้าก็ฉุนเฉียวหาว่าไปดูถูกว่าเค้าไม่มีเงิน

หรือบ่อยครั้งที่เจอพวกกินแล้วหนีให้เจ็บใจเล่นๆ เพราะพ่อเจ้าประคุณขับ BMW คันหรู แต่กลับทิ้งบิลค่าอาหารประมาณ 30 เหรียญไว้ให้ดูต่างหน้า

บางคนกินเสร็จก็บอกหน้าตาเฉยว่า "ไม่มีเงิน" และลงท้ายด้วยประโยคชวนตกใจว่า "ของานทำได้มั๊ย" ก็มี

รายที่หนีไปพร้อม BMW นั้น ผมว่าอาจจะเป็นคนมีเงินที่มีปัญหาทางจิตเล็กน้อย ชอบความตื่นเต้นอะไรประมาณนั้น

ส่วนรายที่ของานทำทั้งที่มาชักดาบค่าอาหารเค้านี่ คงเป็นพวกเดินแต้มสูง กะว่าเจ้าของน่าจะให้งานทำเพื่อจะได้ค่าอาหารคืน แล้วตัวเองก็จะได้เนียนมีงานไปซะเลย

อย่างที่สอง คือด้วยความที่สังคมของพวกเค้าค่อนข้างโดดเดี่ยว ทำอะไรก็เป็นเรื่องของตัวคนเดียว ไม่ค่อยมีการแชร์อะไรให้กัน

จึงเป็นเรื่องปกติมากๆ ที่เค้าอาจจะมานั่งทานข้าวโต๊ะเดียวกัน แต่แยกกันจ่ายเงิน ไม่เว้นแม้แต่การมากับคู่รักหรือแม้กระทั่งครอบครัวก็มี

ที่สปอร์ตหน่อยก็หารค่าอาหารเท่าๆ กันในโต๊ะ แต่ถ้าแบบขั้นปัจเจกมากๆ ก็จะชัดเจนว่าเค้าจะจ่ายค่าอาหารจานไหนบ้าง โดยไม่สนใจผู้ร่วมโต๊ะ

อาหารแม้จะเหลือแค่กุ้งตัวเดียวหรือเหลือแต่น้ำซุป น้ำแกง เค้าก็จะห่อกลับบ้าน น้ำจิ้มในถ้วยก็ยังอุตส่าห์กระดกกินจนหมด ไม่เหลือทิ้งไว้ให้เราลำบากเททิ้ง...ช่างเป็นสังคมแห่งผลประโยชน์โดยแท้

อย่างที่สาม เค้าจะไม่ค่อยเข้าใจความใจดีของคนเอเชียซักเท่าไหร่ เรียกว่า เราจะทำอะไรให้เค้า เช่น เลี้ยงอาหารเล็กๆ น้อยๆ, ซื้อของฝากมาให้, หรือวิธีปฎิบัติอื่นๆ ที่เรามักจะมีให้กับลูกน้องหรือเพื่อนๆ น่ะครับ เค้าจะไม่เข้าใจ มีแต่จะแปลกใจว่าเราทำไปเพื่ออะไร

ดังนั้น เค้าจะไม่มีคำตรงๆ ที่หมายความถึง ความกตัญญูรู้คุณ หรือคำว่าเกรงอกเกรงใจ...อย่าได้หวังว่า ครั้งนี้ชั้นช่วยเธอ ครั้งหน้าเธอต้องช่วยชั้น...ถ้าทำแล้วเค้าไม่ได้ผลประโยชน์อะไร ก็ยากนักที่เค้าจะทำอะไรให้เรา

...

แต่ใช่ว่า เราจะเหมารวมว่า คนของประเทศนี้เป็นแบบนี้ไปซะทั้งหมดนะครับ เพียงแต่ว่า ส่วนใหญ่ของผู้คนของเค้าเป็นแบบนี้ ซึ่งจะไปว่าเค้าก็ไม่ถูก เพราะวิถีชีวิต, สังคม และวัฒนธรรมของเค้า มันหล่อหลอมให้เค้ารักษาผลประโยชน์ของตัวเองเป็นหลัก ก็เท่านั้นเอง

พรุ่งนี้มาต่อในเรื่องข้อแตกต่างในส่วนที่ดีกว่าบ้านเราบ้างดีมั๊ยครับ เดี๋ยวจะนึกว่าผมอคติกับทุกเรื่องทุกอย่างของประเทศนี้ไปซะหมด ^^