Skip to main content

Post#2-91: ตอบถูก 10 ข้อรวด

Post#2-91:
สมมติว่ามีคำถาม 10 ข้อให้ตอบ ถ้าตอบถูกหมดจะได้ 1 ล้านบาท แต่ถ้าตอบผิด 1 ข้อ ข้อที่เหลือจะมีค่าแค่ 100 บาท

ถามสั้นๆ ง่ายๆ ว่า อยากจะตอบผิดที่ข้อแรก หรือข้อสุดท้ายครับ?

ไม่ได้ให้คิดตามซะนาน งั้นวันนี้ลองคิดดูซัก 1 นาทีนะครับ

...

หลายคนคงงงว่า มันต่างกันตรงไหน ยังไงก็ได้เงินแค่ 900 บาท เท่ากัน?

ใช่ครับ ถ้าคิดเชิงคณิตศาสตร์ จะผิดที่ข้อแรกหรือข้อสุดท้าย ยังไงก็ได้เท่ากัน แต่ในความเป็นจริง จะเป็นแบบนั้นจริงๆ รึเปล่านะ?

ว่ากันว่า สิ่งที่ผลักดันให้มนุษย์เดินไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้งก็คือ "ความหวัง" เรียกว่า ตราบเท่าที่มีความหวัง เราจะไม่มีวันหยุดเดินหน้า...

คราวนี้ลองวิเคราะห์คำถามที่ผมถามใหม่ครับ...ยังตอบว่าเหมือนกันรึเปล่า?

ใช่ครับ ถ้าตอบคำถามผิดตั้งแต่ข้อแรก โอกาสที่เราจะได้ 9 เต็ม 10 อาจจะลดน้อยลงไปอีกมาก เหตุที่ว่า "ความหวัง" มันหมดลงไปตั้งแต่ต้นซะแล้ว

นี่เอง ที่เป็นสิ่งที่เราต้องใส่ใจตั้งแต่ตอนเริ่มต้นในงานทุกๆ อย่าง เรียกว่า เริ่มต้นดีมีชัยไปกว่าครึ่ง

...

ถามใหม่ครับ...

แม้จะตอบผิดตั้งแต่ข้อแรก หมดโอกาสได้เงินล้านไปอย่างรวดเร็ว ถามว่า จะปล่อยให้จบด้วยคะแนน 1-2 เต็ม 10 ดี หรือว่าจะตั้งใจตอบให้ได้คะแนนมากที่สุดไว้ก่อน?

ตอบได้ 1-2 ข้อ กับ 7-8 ข้อ ค่าเงินอาจจะต่างกันไม่เยอะ แต่ความรับผิดชอบต่อกองเชียร์และศักดิ์ศรีของเรามันต่างกันเยอะนะครับ

...

ถามใหม่อีกที...เปลี่ยนเงื่อนไขใหม่ ถ้าตอบถูก 10 ข้อติดกัน ได้ 1 ล้าน แต่เมื่อไหร่ที่ตอบผิด ก็ต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่เสมอ (เงื่อนไขเดียวกับ "ปริศนาฟ้าแลบ" นั่นล่ะครับ)

คราวนี้ แม้ผิดก็ยังจะตั้งใจเริ่มนับหนึ่งใหม่รึเปล่าครับ?

...

ความจริงชีวิตคนเราก็เป็นแบบนี้ ตรงที่เริ่มต้นนับหนึ่งใหม่ได้เสมอ...จะตอบถูก 10 ข้อรวดน่ะไม่ง่าย แต่ถ้าวันที่จังหวะและโอกาสของเรามาถึง ตอบถูก 10 ข้อรวดได้ขึ้นมา ผลลัพธ์ที่ได้จะมีมูลค่าและคุณค่ามหาศาลแน่ๆ

ว่าแต่ว่า...เราพร้อมจะเริ่มใหม่ทุกครั้งที่ตอบผิดรึเปล่าล่ะครับ?

Comments

Popular posts from this blog

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...

Post#4-016: I'm authentic of being inauthentic...

Post#4-016: ช่วงหลายปีหลังๆ มานี้ ผมมักจะได้ยิน Guru ด้าน Personality และ Leadership หลายๆ ท่าน ออกมาสอนเรื่อง Authenticity อันว่า Authenticity นี้ แปลแบบสละสลวยก็คือ ความเป็นเนื้อแท้, เข้าใจยากไปใช่มั๊ยครับ งั้นแปลใหม่แบบบ้านๆ ว่า ความตรงไปตรงมาแบบไม่อ้อมค้อม ยกตัวอย่างเช่น เรารู้สึกอะไรอย่างไร เราก็จริงใจที่จะบอกออกไป...เพื่อนชวนไปเที่ยวกลางคืน เราก็บอกออกไปตรงๆ เลย ว่าไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไป...แบบนี้เป็นต้น ... ในความเข้าใจของผมนั้น Authenticity ในมุมมองของ Personality กับ Leadership นั้น ไม่เหมือนกัน การที่เรามีบุคลิกที่ authentic นั้น หมายถึงเราเป็นคนที่ค่อนข้างเปิดเผย ตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ส่วนการที่เราเป็นผู้นำแบบ authentic นั้น หมายถึง การที่เราทำอะไรอย่างจริงจัง มุ่งมั่น และทำได้จริงอย่างที่พูด แต่ Authentic Leader จำเป็นจะต้องมี Authentic Personality ด้วยรึเปล่านะ? ... ผมมิอาจสรุปแทน Leader ท่านอื่นๆ ได้...แต่สำหรับตัวผมเอง ยอมรับอย่างไม่ลังเลเลยว่า "Sometimes you have to be authentic of being inauthentic..." แปลว่า "บางครั้งเราจำเป็นต้องเปิ...