Post#2-239: ไม่ fit กับองค์กร

Post#2-239:

เช้าวันนี้ผมมีภารกิจในการเรียกผู้บริหารท่านหนึ่ง (สมมติว่าชื่อ A นะครับ) มาหารือกันเกี่ยวกับ Performance บางเรื่องที่ยังไม่มีผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรม

หลักใหญ่ใจความก็คือ คุณ A ยังอยู่ในช่วงทดลองงาน จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเร่ง fine tune ให้คุณ A แสดงศักยภาพที่ควรจะเป็นออกมาให้ได้

แต่ต้องบอกว่า ผมเจอ surprise นิดหน่อย ตรงที่คุณ A บอกผมว่า วันนี้ตั้งใจจะมาลาออกอยู่ก่อนแล้ว เพราะคุณ A รู้สึกว่าตัวเองไม่ fit กับองค์กร หากเลือกอยู่ต่อนอกจากจะเป็นการกินเงินเดือนไปเปล่าๆ แล้ว ยังเป็นการดูถูกตัวเองอีกด้วย

ผมได้แต่ฟังและต้องยอมรับการตัดสินใจ เพราะมืออาชีพระดับผู้บริหารหากตัดสินใจแล้ว ยากนักที่จะเปลี่ยนแปลง นอกจากนั้น ยังเป็นการแสดงถึงการเคารพในการตัดสินใจของคุณ A อีกด้วย

ว่ากันตามจริง คนที่มีวิญญาณแห่งมืออาชีพอย่างคุณ A นั้น หาได้ไม่ง่ายในยุคปัจจุบัน และผมเองโดยส่วนตัวเคารพในคุณลักษณะแบบนี้เป็นอย่างมาก

คุณ A ไม่ได้กังวลเรื่องการหางานให้ได้ก่อนแล้วค่อยลาออก หากแต่แสดงความเป็นมืออาชีพทันทีที่รู้สึกว่า ตัวเองไม่เหมาะกับวัฒนธรรมขององค์กร และเลือกเป็นฝ่ายไปแทนที่จะทนอยู่อย่างอดสูในตัวเอง

สำหรับมืออาชีพแล้ว การสูญเสียงานนั้นเป็นปัญหาแค่ชั่วคราว แต่การสูญเสียจุดยืนและอุดมการณ์ต่างหาก คือปัญหาตลอดชีวิต

เมื่อใดก็ตามที่เราเห็นแก่เรื่องค่าตอบแทนมากกว่าเรื่อง pathway ของการทำงาน ก็แปลว่าเรากำลังจะก้าวเข้าสู่ความเป็น Dead Wood ขององค์กร และกำลังสร้างความยึดติดกับ Comfort Zone อันยากจะไถ่ถอน

ผมเชื่อว่า ณ องค์กรใดองค์กรหนึ่งบนโลกนี้ ต้องมีสักหนึ่งแห่ง ที่เราสามารถ fit เป็นส่วนหนึ่งกับองค์กรนั้นได้แน่ๆ ครับ

เราไม่จำเป็นต้องดิ้นรนแสวงหาองค์กรนั้น หากแต่ต้องซื่อสัตย์กับตัวเองอย่างที่สุดว่า เราเหมาะกับองค์กรที่ทำงานอยู่หรือไม่ เรากำลังทนอยู่มากกว่าอยากอยู่หรือไม่

ถ้าใช่...ผมแนะนำให้หางานใหม่ อย่าทนอยู่อย่างหวาดกลัวการตกงาน อย่าดูถูกตัวเองว่าเราคงไม่มีทางไป

ถ้าเกลียดงานแต่ต้องทนอยู่เพื่อเงิน เราจะเป็นพวก "อยู่ไปวันๆ" แต่ถ้าเราเลือกที่จะอยู่เพราะรักในงาน แม้เงินจะน้อย รับรองว่าวันหนึ่งความรักและความชำนาญจะส่งผลลัพธ์ที่คุ้มค่าแน่นอนครับ

ด้วยจิตคารวะต่อผู้มีวิญญาณแห่งมืออาชีพทุกท่านครับ...