Skip to main content

Post#2-283: วิธีคิดจากสมการ

Post#2-283:
วันนี้เป็นอีกวันที่ผมใช้เวลาอยู่ในห้องประชุมเพื่อประชุมบอร์ดบริษัท

ผมและหุ้นส่วนถกกันอย่างหนักถึงการกำหนดทิศทางของบริษัท ว่าครึ่งหลังของปีจะเดินกันต่อยังไง จะรับมือกับภาวะแบบนี้ยังไงบ้าง

ในมุมมองของผม นี่เป็นหนึ่งในข้อดีในการทำงานกับชาวต่างชาติ ดีตรงที่ทุกอย่างชัด ติดอะไรยังไงเอามาคุยกัน แล้วก็สรุปร่วมกัน ออกมาเป็นมติบอร์ด ที่ผมต้องรับไปดำเนินการต่อ

ทุกๆ เดือนผมและทีมก็ต้องโดนตรวจสอบว่า ทำงานได้ตามเป้าหมายมั๊ย ปัญหาอยู่ตรงไหน จะแก้ยังไง

นี่เป็นสิ่งที่บริษัทคนไทยก็น่าเอาเป็นแบบอย่างอยู่ไม่น้อย ไม่ใช่อะไรก็ได้ และก็ไม่ใช่จะทำแผนเสนอให้ผ่านๆ ไป พอไม่บรรลุผลลัพธ์ก็หาเหตุผลมาตอบ

...

ฝรั่งให้ความสำคัญกับ plan และ commitment อย่างมากจนอยู่ในสายเลือด มากจนทำให้เค้าคิดและทำทุกอย่างแบบเป็นระบบ ไม่ชอบอะไรแบบ short cut และทำอะไรแบบข้ามขั้นตอนไม่ค่อยจะเป็นซะด้วย

ลองดูตัวอย่างของการคิดเป็นระบบแบบเด็กฝรั่งกับการคิดแบบทางลัดแบบไทยๆ ดูเป็นตัวอย่างก็ได้ครับ เอาเรื่องสมการก็ได้...

เด็กฝรั่งทำไม่เป็นนะครับ ไอ้การย้ายข้างสมการ เปลี่ยนจากบวกเป็นลบ จากคูณเป็นหารอะไรแบบนี้ เค้าจะทำเป็นขั้นตอน บวกทั้งสองข้าง หารทั้งสองข้าง ทำเป็นขั้นๆ แบบเป๊ะๆ

เมื่อทุกอย่างเกิดขึ้นตามขั้นตอน ก็ทำให้สอบทานที่มาที่ไปได้ง่าย ต่างจากการทำแบบรวบรัด ซึ่งสุดท้ายจะกลายเป็นภาพจำหรือการท่องจำที่หาที่มาที่ไปไม่ได้

ลองไปถามเด็กไทยดูก็ได้ครับ ว่าทำไมต้องย้ายจากบวกไปเป็นลบ...ค่อนข้างแน่ว่าจะได้ยินคำตอบคลาสสิค ประมาณว่า "เค้าบอกให้ทำแบบนี้"

แต่ถ้าไปถามเด็กฝรั่ง ว่าทำไมต้องบวกทั้งสองข้างล่ะ ก็จะได้คำตอบประมาณว่า "equation แปลว่าหลักแห่งการเท่ากัน ดังนั้นจึงต้องบวกทั้งสองข้างไงล่ะ" ว่าแล้วก็จะอธิบายตรรกะและเหตุผลตามมาอีกยืดยาว

ดังนั้น ผมจึงอยากเชียร์ให้คิดให้เป็นระบบ ทำให้มีขั้นตอน สอนงานให้มีหลักเกณฑ์ จึงจะทำให้งานดำเนินไปได้อย่างมีปัญหาน้อยลงครับ

อ้อ! แล้วที่ยกตัวอย่างแบบนี้ ก็ไม่ได้จะบอกว่าทำงานกับฝรั่งมีแต่เรื่องดีเลิศไปซะทั้งหมดหรอกนะครับ...เอาเป็นว่าเราหยิบยกเรื่องดีๆ มาเป็นเยี่ยง และไม่เอาเรื่องไม่ดีมาเป็นอย่างก็พอ

Comments

Popular posts from this blog

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...

Post#4-016: I'm authentic of being inauthentic...

Post#4-016: ช่วงหลายปีหลังๆ มานี้ ผมมักจะได้ยิน Guru ด้าน Personality และ Leadership หลายๆ ท่าน ออกมาสอนเรื่อง Authenticity อันว่า Authenticity นี้ แปลแบบสละสลวยก็คือ ความเป็นเนื้อแท้, เข้าใจยากไปใช่มั๊ยครับ งั้นแปลใหม่แบบบ้านๆ ว่า ความตรงไปตรงมาแบบไม่อ้อมค้อม ยกตัวอย่างเช่น เรารู้สึกอะไรอย่างไร เราก็จริงใจที่จะบอกออกไป...เพื่อนชวนไปเที่ยวกลางคืน เราก็บอกออกไปตรงๆ เลย ว่าไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไป...แบบนี้เป็นต้น ... ในความเข้าใจของผมนั้น Authenticity ในมุมมองของ Personality กับ Leadership นั้น ไม่เหมือนกัน การที่เรามีบุคลิกที่ authentic นั้น หมายถึงเราเป็นคนที่ค่อนข้างเปิดเผย ตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ส่วนการที่เราเป็นผู้นำแบบ authentic นั้น หมายถึง การที่เราทำอะไรอย่างจริงจัง มุ่งมั่น และทำได้จริงอย่างที่พูด แต่ Authentic Leader จำเป็นจะต้องมี Authentic Personality ด้วยรึเปล่านะ? ... ผมมิอาจสรุปแทน Leader ท่านอื่นๆ ได้...แต่สำหรับตัวผมเอง ยอมรับอย่างไม่ลังเลเลยว่า "Sometimes you have to be authentic of being inauthentic..." แปลว่า "บางครั้งเราจำเป็นต้องเปิ...