Post#4-277: ฝึกลูกให้เป็น "นักล่า"

Post#4-277:

ผมนั่งท่อง Youtube อยู่กับลูกสาวเมื่อช่วงหัวค่ำที่ผ่านมา...ซึ่งมักเป็นกิจวัตรประจำมื้อค่ำวันหยุด ที่ผมชื่นชอบเหลือเกิน

ความท้าทายของผมก็คือ การสรรหา clip ที่ทำให้ลูกสาวดูแล้ว "อ้าปากหวอ"...เพราะผมชอบที่จะแอบลอบสังเกตระหว่างที่เธอกำลังจดจ่อกับการจ้องจอ

ที่ผมชอบก็เพราะ...ผมอยากรู้ว่า เรื่องไหนที่จะสร้างแรงกระตุ้นให้เธออยากทดลองทำให้ได้บ้าง ^^

...

หลายเดือนก่อน ผมก็ challenge เธอด้วย "Cup Song", แล้วก็ย้อนหลังไปไกลกว่านั้น ก็ challenge เธอด้วยการเล่น Recorder

ช่วงนี้ก็กำลัง challenge เธอด้วย Cup Stacking...แต่ก็ยังทำไม่สำเร็จ

ส่วนที่เธอดูแล้ว อยาก challenge ตัวเองก็มีอยู่บ้างเหมือนกัน...ไม่ว่าจะเป็น Ballet, Piano, ว่ายน้ำ หรือไม่ก็เป็นนักเขียน

...

นี่เป็นแนวทางที่ผมใช้ "ฝึก" ให้ลูกรู้จักสร้างเป้าหมายเพื่อท้าทายขีดความสามารถของตัวเอง

นอกจากนั้น การฝึกและท้าทายลูกด้วยกิจกรรมต่างๆ นี้...ยังทำให้ตัวผมเอง ก็ได้ "ทดลอง" ทำอะไรใหม่ๆ ไปพร้อมกันด้วย

ถือเป็นการ "kill two birds with one stone" ที่ดีงามและลงตัวมากๆ...สำหรับผม

...

ถ้าใครจะลงความเห็นว่า ผมออกจะ "จริงจัง" ไปสักหน่อย...กับการที่ชอบกำหนดเป้าหมายให้ลูกอยู่เสมอๆ

ผมยอมรับและไม่คิดจะโต้แย้งครับ...

เพราะสิ่งที่ผมกังวลที่สุด ก็คือการที่ลูกจะเติบโตขึ้นไปเป็น "คนที่ไม่มีเป้าหมายในชีวิต"...ซึ่งนั่นจะถือเป็นความล้มเหลวที่เลวร้ายเป็นอย่างมาก

...แต่ผมแน่ใจว่า เมื่อลูกถูกปลูกฝังให้รู้จักทำทุกเรื่องโดยมี "เป้าหมาย" ชัดเจนแล้วล่ะก็...เธอก็คงจะไม่ "สับสน" โดยง่าย เป็นแน่ครับ...

#NoteToSelf: 

• ฝึกให้ลูกมีสัญชาติญาณแห่ง "นักล่าเป้าหมาย"...เพื่อที่จะไม่ต้องกลายเป็น "เหยื่อของความล้มเหลว"
• เมื่อลูกมีเป้าหมายชัดเจน...ลูกก็จะมีภูมิคุ้มกันความสับสนในชีวิต
• คนเรามีเป้าหมายมากกว่าหนึ่งอย่างในคราวเดียวได้...แต่นั่นไม่ใช่ตัวชี้วัดว่า เราเก่ง
• คนเก่งคือคนที่ตั้งเป้าหมายที่ท้าทายขีดจำกัดของตัวเอง และสามารถพิชิตมันได้ในเวลาที่กำหนด ต่างหาก