Skip to main content

Post#5-004: เรื่องดีเล็กๆ ในชีวิต

Post#5-004:
เมื่อเช้าลูกสาวผมตื่นขึ้นมาทำ pancake ให้กับทุกๆ คนในบ้าน...ตามประสาคนกำลัง "เห่อ" เวลาได้ทำอะไรใหม่ๆ ในช่วงแรกๆ

ถามว่ารสชาติที่ลิ้นสัมผัสนั้น ok มั๊ย?...ผมตอบได้แค่ว่า "ไม่แย่"

แต่ถ้าถามถึงรสชาติที่ใจสัมผัส...แน่นอนว่า มันย่อมเป็น pancake ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก

ผมบอกลูกว่า อร่อย...และเธอก็ "ยิ้ม" อย่างสุขใจ

...

หลายเดือนก่อน...ลูกน้องผมไปหาข้าวเช้าทานก่อนเข้างาน

ขากลับเธอซื้อ "ข้าวเหนียวหมูย่าง" มาฝากผมด้วย...เพราะจำได้ว่า ผมชอบ

ราคาของข้าวเหนียวหมูย่าง คงไม่เกิน 25 บาท...แต่ราคาน้ำใจของเธอ มากเกินราคาอาหารเช้ามื้อนั้น มากเหลือเกิน

ผมขอบคุณเธอเสียมากมาย...และรู้สึกว่า วันนั้นก็เป็นวันที่เธอสดใสมากกว่าวันอื่นๆ

...

หลายวันก่อน ผมไปประชุมกับ Vendor รายหนึ่ง เพื่อหารือกันเรื่องแผนธุรกิจ...หลังจากนั้น ก็ไปทานข้าวกันต่อ

เนื่องจากเราพึ่งรู้จักกันไม่นาน...เค้าจึงกังวลมากๆ ว่า อาหารร้านที่เค้าเลือก จะถูกปากผมหรือไม่?

นอกจากนั้น ก็ยังคอยถาม, คอยชวนคุย และคอยดูแลผมระหว่างมื้ออาหารอยู่ตลอดเวลา

...ก่อนจบมื้ออาหาร ก็ยังออกปากขอโทษ หากว่าเลือกร้านได้ไม่ดีพอ

ผมบอกเค้าไปว่า "มันไม่ได้สำคัญมากนักหรอก ว่าทานอาหารอะไร แบบไหน...แต่มันสำคัญที่ว่า เราทานอยู่กับใคร"

เค้ายิ้มกว้าง และถามผมต่อว่า "Dinner มื้อต่อไป จะเป็นเมื่อไหร่ดี?"

...

ทั้ง 3 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่างกรรมต่างวาระ...คงพอจะถือเป็นข้อพิสูจน์เล็กๆ ได้ว่า 

การที่คนที่เราคิดว่าเค้าสำคัญกับเรา...ทำอะไรให้เรา...ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แค่ไหน...ก็ตาม

มันล้วนย่อมต้องส่งผลต่อการเต้นของ "หัวใจ" ของเรา เป็นแน่!

สำคัญก็แต่ว่า เมื่อพวกเค้าทำอะไรดีๆ ให้กับเราแล้ว...เราเองล่ะ ละเลยที่จะอธิบายถึงความขอบคุณที่เรามีต่อการกระทำของพวกเค้า รึเปล่า?

...

เมื่อเรามีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนหลากหลาย...

จากแปลกหน้า...กลายเป็นรู้จัก

จากรู้จัก...กลายเป็นมักคุ้น

จากมักคุ้น...กลายเป็นสนิท

และจากสนิท...กลายเป็นรู้ใจ

ไม่ว่าจะอยู่ในช่วงใดก็ตาม...ผมว่า เราไม่ควรละเลยในการดูแลกันและกัน

มันไม่จำเป็นเลย ที่จะต้องทำอะไรใหญ่โตให้แก่กัน...เพราะมันสำคัญที่ความต่อเนื่องและเสมอต้นเสมอปลายมากกว่า

และต้องจำไว้เมื่อเราได้รับความใส่ใจดูแลจากคนรอบข้างแล้ว

...อย่าลืมบอกพวกเค้าด้วย ว่ามันสำคัญกับเรายังไง?

...เพราะเรื่องเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่สำหรับหัวใจของทั้ง "ผู้ให้" และ "ผู้รับ"...ล้วนเป็นความสวยงามของการอยู่ด้วยกัน...

#NoteToSelf: 

  • รู้จักสังเกตเรื่องเล็กๆ ที่ผู้คนรอบข้างทำให้กับเราบ้าง และอย่าลืมรู้สึกถึงความขอบคุณที่เราควรตอบแทน
  • ช่วงไหนที่เราคิดว่าชีวิตมันแย่...หากถ้ารู้จักซาบซึ้งถึงเรื่องดีเล็กๆ ที่เกิดขึ้นในแต่ละวันแล้วล่ะก็...ชีวิตมันก็ไม่ได้แย่นักหรอกน่า
  • เมื่อเข้าใจชีวิตดีขึ้น เราจะรู้ว่า "เรื่องดีเล็กๆ ที่เกิดขึ้นบ่อยๆ...มันดีกว่าเรื่องดีใหญ่ๆ ที่นานๆ จะเกิดขึ้นที"

Comments

Popular posts from this blog

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...

Post#4-016: I'm authentic of being inauthentic...

Post#4-016: ช่วงหลายปีหลังๆ มานี้ ผมมักจะได้ยิน Guru ด้าน Personality และ Leadership หลายๆ ท่าน ออกมาสอนเรื่อง Authenticity อันว่า Authenticity นี้ แปลแบบสละสลวยก็คือ ความเป็นเนื้อแท้, เข้าใจยากไปใช่มั๊ยครับ งั้นแปลใหม่แบบบ้านๆ ว่า ความตรงไปตรงมาแบบไม่อ้อมค้อม ยกตัวอย่างเช่น เรารู้สึกอะไรอย่างไร เราก็จริงใจที่จะบอกออกไป...เพื่อนชวนไปเที่ยวกลางคืน เราก็บอกออกไปตรงๆ เลย ว่าไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไป...แบบนี้เป็นต้น ... ในความเข้าใจของผมนั้น Authenticity ในมุมมองของ Personality กับ Leadership นั้น ไม่เหมือนกัน การที่เรามีบุคลิกที่ authentic นั้น หมายถึงเราเป็นคนที่ค่อนข้างเปิดเผย ตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ส่วนการที่เราเป็นผู้นำแบบ authentic นั้น หมายถึง การที่เราทำอะไรอย่างจริงจัง มุ่งมั่น และทำได้จริงอย่างที่พูด แต่ Authentic Leader จำเป็นจะต้องมี Authentic Personality ด้วยรึเปล่านะ? ... ผมมิอาจสรุปแทน Leader ท่านอื่นๆ ได้...แต่สำหรับตัวผมเอง ยอมรับอย่างไม่ลังเลเลยว่า "Sometimes you have to be authentic of being inauthentic..." แปลว่า "บางครั้งเราจำเป็นต้องเปิ...