Skip to main content

Post#5-008: ชนแก้ว

Post#5-008:
บ่ายนี้ ผมประชุมกับ Partner ชาวจีน เกี่ยวกับ project ใหม่ ที่อยากจะทำร่วมกัน

อะไรที่เราเคยเข้าใจเกี่ยวกับวิธีการทำงานในประเทศไทย...ก็ดูเหมือนจะนำมาใช้กับประเทศที่ใหญ่โตอย่างประเทศจีนไม่ได้เอาเสียเลย

เหตุผลง่ายๆ ก็คือ...ก็เพราะแค่มณฑลหนึ่งของจีน...ก็มีขนาดใหญ่กว่าประเทศไทยทั้งประเทศไปแล้ว 

...

มันเหมือนเราเข้าใจโลก...แต่ไม่อาจจะเอาความเข้าใจที่เรามีต่อโลก ไปวิเคราะห์จักรวาลได้...ประมาณนั้นเลย

มาคุยงานกับชาวจีนที่นี่...เหมือนผมเริ่มต้นเรียนอนุบาลใหม่อีกครั้ง ซึ่งทำให้ผมออกจาก Comfort Zone เดิมที่มี

ทุกครั้งที่ได้ออกจาก Comfort Zone...แรกๆ ก็จะรู้สึกกังวลนิดหน่อย แต่ก็จะตามด้วยความรู้สึกตื่นเต้นที่ได้โลดแล่นและเรียนรู้ในเรื่องที่ไม่เคยรู้

นี่เอง...จึงเป็นความสนุกของการมาหาความท้าทายในดินแดนที่ไม่รู้จัก

นี่เอง...จึงเป็นความท้าทายที่ทำให้ความจำเจเดิมๆ หายไป

...

หากเราไม่อาจนำหลักฟิสิกส์ใดๆ บนโลกไปใช้กับดาวพฤหัสฯ ได้ ฉันใด...ก็หมายความว่า เราไม่อาจใช้หลักการตลาดของไทยไปใช้กับประเทศจีนได้ ฉันนั้น

เท่าที่สัมผัสมาหลายครั้งมากหน...จีนเป็นประเทศที่ประเมิน Partner ที่โต๊ะอาหาร มากกว่า ที่โต๊ะประชุม

แปลว่า ชาวจีนอ่านเรายามที่มีสติสัมปชัญญะไม่พร้อมมูลที่จะครองเรือนกาย...มากกว่าจะประเมินเราจากคำพูดสวยหรูบนโต๊ะประชุม

หรือเค้าจะมั่นใจว่า คนเมาไม่โกหก?

...

สองวันที่ผ่านมา...ผมคิดว่าผมดื่มเหล้ามากกว่าสองปีที่ผ่านมาเสียอีก ^^

ประสบการณ์ใหม่นี้...คงทำให้ผมลืมเลือนได้ยาก และสอนให้ผมเรียนรู้ว่า อย่าได้ริอ่านท้าคนจีนดื่มเหล้าเป็นอันขาด โดยเฉพาะคนจากมณฑลเหอหนาน ที่คนจีนด้วยกันยังไม่กล้าสู้

...Make friend before make business ยังคงเป็นจริงเสมอ สำหรับชาวเอเซียครับ...

#NoteToSelf: 

  • คุยงานใช้เวลาเพียงครู่...แต่คุยกันฉันเพื่อนกลับใช้เวลาข้ามคืน
  • ความ "เชื่อใจ" จึงต้องสื่อผ่านความ "สัมพันธ์"...หาใช่แผนธุรกิจไม่
  • ไม่ชนแก้วจึงไม่อาจรู้หน้า...และไม่เปิดใจจึงไม่อาจเชื่อใจครับ ^^

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...
Post a Comment
Read more

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...
Post a Comment
Read more

Post#4-016: I'm authentic of being inauthentic...

Post#4-016: ช่วงหลายปีหลังๆ มานี้ ผมมักจะได้ยิน Guru ด้าน Personality และ Leadership หลายๆ ท่าน ออกมาสอนเรื่อง Authenticity อันว่า Authenticity นี้ แปลแบบสละสลวยก็คือ ความเป็นเนื้อแท้, เข้าใจยากไปใช่มั๊ยครับ งั้นแปลใหม่แบบบ้านๆ ว่า ความตรงไปตรงมาแบบไม่อ้อมค้อม ยกตัวอย่างเช่น เรารู้สึกอะไรอย่างไร เราก็จริงใจที่จะบอกออกไป...เพื่อนชวนไปเที่ยวกลางคืน เราก็บอกออกไปตรงๆ เลย ว่าไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไป...แบบนี้เป็นต้น ... ในความเข้าใจของผมนั้น Authenticity ในมุมมองของ Personality กับ Leadership นั้น ไม่เหมือนกัน การที่เรามีบุคลิกที่ authentic นั้น หมายถึงเราเป็นคนที่ค่อนข้างเปิดเผย ตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ส่วนการที่เราเป็นผู้นำแบบ authentic นั้น หมายถึง การที่เราทำอะไรอย่างจริงจัง มุ่งมั่น และทำได้จริงอย่างที่พูด แต่ Authentic Leader จำเป็นจะต้องมี Authentic Personality ด้วยรึเปล่านะ? ... ผมมิอาจสรุปแทน Leader ท่านอื่นๆ ได้...แต่สำหรับตัวผมเอง ยอมรับอย่างไม่ลังเลเลยว่า "Sometimes you have to be authentic of being inauthentic..." แปลว่า "บางครั้งเราจำเป็นต้องเปิ...
Post a Comment
Read more