Post#5-008: ชนแก้ว

Post#5-008:

บ่ายนี้ ผมประชุมกับ Partner ชาวจีน เกี่ยวกับ project ใหม่ ที่อยากจะทำร่วมกัน

อะไรที่เราเคยเข้าใจเกี่ยวกับวิธีการทำงานในประเทศไทย...ก็ดูเหมือนจะนำมาใช้กับประเทศที่ใหญ่โตอย่างประเทศจีนไม่ได้เอาเสียเลย

เหตุผลง่ายๆ ก็คือ...ก็เพราะแค่มณฑลหนึ่งของจีน...ก็มีขนาดใหญ่กว่าประเทศไทยทั้งประเทศไปแล้ว 

...

มันเหมือนเราเข้าใจโลก...แต่ไม่อาจจะเอาความเข้าใจที่เรามีต่อโลก ไปวิเคราะห์จักรวาลได้...ประมาณนั้นเลย

มาคุยงานกับชาวจีนที่นี่...เหมือนผมเริ่มต้นเรียนอนุบาลใหม่อีกครั้ง ซึ่งทำให้ผมออกจาก Comfort Zone เดิมที่มี

ทุกครั้งที่ได้ออกจาก Comfort Zone...แรกๆ ก็จะรู้สึกกังวลนิดหน่อย แต่ก็จะตามด้วยความรู้สึกตื่นเต้นที่ได้โลดแล่นและเรียนรู้ในเรื่องที่ไม่เคยรู้

นี่เอง...จึงเป็นความสนุกของการมาหาความท้าทายในดินแดนที่ไม่รู้จัก

นี่เอง...จึงเป็นความท้าทายที่ทำให้ความจำเจเดิมๆ หายไป

...

หากเราไม่อาจนำหลักฟิสิกส์ใดๆ บนโลกไปใช้กับดาวพฤหัสฯ ได้ ฉันใด...ก็หมายความว่า เราไม่อาจใช้หลักการตลาดของไทยไปใช้กับประเทศจีนได้ ฉันนั้น

เท่าที่สัมผัสมาหลายครั้งมากหน...จีนเป็นประเทศที่ประเมิน Partner ที่โต๊ะอาหาร มากกว่า ที่โต๊ะประชุม

แปลว่า ชาวจีนอ่านเรายามที่มีสติสัมปชัญญะไม่พร้อมมูลที่จะครองเรือนกาย...มากกว่าจะประเมินเราจากคำพูดสวยหรูบนโต๊ะประชุม

หรือเค้าจะมั่นใจว่า คนเมาไม่โกหก?

...

สองวันที่ผ่านมา...ผมคิดว่าผมดื่มเหล้ามากกว่าสองปีที่ผ่านมาเสียอีก ^^

ประสบการณ์ใหม่นี้...คงทำให้ผมลืมเลือนได้ยาก และสอนให้ผมเรียนรู้ว่า อย่าได้ริอ่านท้าคนจีนดื่มเหล้าเป็นอันขาด โดยเฉพาะคนจากมณฑลเหอหนาน ที่คนจีนด้วยกันยังไม่กล้าสู้

...Make friend before make business ยังคงเป็นจริงเสมอ สำหรับชาวเอเซียครับ...

#NoteToSelf: 

• คุยงานใช้เวลาเพียงครู่...แต่คุยกันฉันเพื่อนกลับใช้เวลาข้ามคืน
• ความ "เชื่อใจ" จึงต้องสื่อผ่านความ "สัมพันธ์"...หาใช่แผนธุรกิจไม่
• ไม่ชนแก้วจึงไม่อาจรู้หน้า...และไม่เปิดใจจึงไม่อาจเชื่อใจครับ ^^