Post#2-305: ปล่อยมือดีกว่ายื้อยุด

Post#2-305:

เคยเจอสถานการณ์ที่ต้องตัดสินใจทิ้งบางอย่างไปแม้ในใจยังเสียดายบ้างมั๊ยครับ?

บางสิ่งบางอย่างเราคุ้นชินกับมันจนเรารู้สึกว่า เราหยุดมันไม่ได้, เราเสียดายที่จะทิ้งมันไป, เราไม่อาจอยู่ได้ถ้าขาดเค้า

อารมณ์ประมาณก็ทำมาตั้งนานแล้ว, ก็สะสมมาตั้งนานแล้ว, ก็คบกันมาตั้งนานแล้ว และก็ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ประมาณนี้ล่ะครับ

...

แปลกอย่างไม่น่าเชื่อว่า บางคนก็ทนความเจ็บปวดจากการยึดติด จนไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดนั้นไปเสียแล้ว...เหมือนคนที่ทานจนน้ำหนักเกิน ก็แบกน้ำหนักนั้นไว้จนเคยชิน จนไม่รู้สึกตัวว่า กำลังทำลายสุขภาพตัวเองอยู่

บางครั้งแล้ว การรู้จักตัดใจทิ้งนั่น นู่น นี่ ที่แบกไว้จึงเป็นสิ่งที่จำเป็น ต้องถามตัวเองว่าแบกอะไรไว้พะรุงพะรังจนเกินความจำเป็นรึเปล่า?

ถ้าแบกไว้แล้วทำให้ทุกข์ ปล่อยไปน่าจะทุกข์น้อยลงมั๊ย หรือที่ฝรั่งว่าไว้ว่า "Sometimes holding on does more damage than letting go." แปลว่า "บางครั้งการยึดมันเอาไว้อาจจะทำให้เสียหายมากกว่าปล่อยมันไปก็ได้"

...

ใครทึ่เคยดู Lord of the ring คงจำ Gollum ได้...นั่นล่ะครับ หนึ่งในตัวอย่างของการแบกไว้ถือไว้ กลายเป็นว่าแบกความทุกข์อยู่เป็นร้อยๆ ปี สุดท้ายก็ไม่เหลืออะไร...

ความกล้าหาญและเก่งกล้าของคนเรานั้น คงไม่ได้วัดกันที่ว่า เราแบกความทุกข์ได้นานเท่าไหร่ หรือทนต่อความทุกข์ได้มากเพียงไหน หากแต่วัดกันที่เรากล้าจะปล่อยมือและละวางความยึดติดหรือไม่ต่างหาก

ห้องรกๆ ยังต้องทำการรื้อห้อง ปัดกวาดเช็ดถูและทำความสะอาดใหม่ ดังนั้นก็อย่าปล่อยให้ใจรก ต้องรื้อเรื่องรกๆ ออกจากใจ ทำความสะอาดใจ และจัดระเบียบใจใหม่เช่นกัน

ที่สุดแล้ว เรื่องบางเรื่องมันก็ไม่ได้หนักหนาหรือสลักสำคัญจนทิ้งมันไปไม่ได้หรอกครับ -"-