Skip to main content

Post#2-309: ของขวัญที่เรียกคืนไม่ได้

Post#2-309:
เมื่อไม่นานมานี้ มีใครคนหนึ่งมาถามผมว่า อะไรเป็นของขวัญที่มีค่ามากที่สุด?

ผมนึกอยู่เป็นนานสองนานก็นึกคำตอบที่ถูกใจไม่ได้ซะที ความรักหรือ? มิตรภาพหรือ? เงินทองหรือ? ชื่อเสียงหรือ?

อย่ากระนั้นเลยครับ ผมเลยอยากชวนทุกท่านคิดตามผมเล่นๆ ก่อนที่ผมจะลองแชร์คำตอบ ให้เวลา 5 นาทีนะครับ ^^

...

ก็เหมือนเคยๆ ครับที่คำตอบขึ้นอยู่กับมุมมองของแต่ละบุคคล...ส่วนผม ชอบคำตอบต่อไปนี้ไม่น้อย เค้าตอบว่าอย่างนี้ครับ

"The best gift you could ever give someone is your time...because you're giving them something that you'll never get back."

แปลว่า "ของขวัญที่ดีที่สุดเท่าที่คุณจะมอบให้คนอื่นๆ ก็คือ เวลา...เพราะคุณกำลังมอบให้กับผู้อื่นในสิ่งที่คุณไม่มีวันจะเรียกร้องมันกลับมาได้"

...

จริงสินะ ไม่ว่าจะยากดีมีจน คนเราต่างก็มีเวลาเท่าๆ กันในแต่ละวัน มันจะผ่านไปอย่างมีค่าหรือเปล่าดาย ก็ขึ้นอยู่กับเราที่จะบริหารหรือจัดสรรมันอย่างไร

คิดมาถึงตรงนี้ ผมก็ออกจะเห็นด้วยกับคำตอบข้างต้นไม่น้อย...การให้เวลากับใครสักคน จึงเสมือนเป็นการตัดสินแล้วว่าคนๆ นั้นหรือสิ่งๆ นั้น มีค่าเพียงพอที่จะแลกด้วยสิ่งที่เรียกคืนไม่ได้

ให้เวลากับงาน...ก็แปลว่าเห็นงานมีค่า เฉกเช่นกับการให้เวลากับใคร...ก็แปลว่าเห็นเค้ามีค่า...

แต่เมื่อวันๆ หนึ่งมีเวลาจำกัด บางครั้งเราจึงจำเป็นต้องจัดสรรมันด้วยความยากลำบาก ดังนั้นแค่ปริมาณของเวลาเพียงอย่างเดียว จึงไม่อาจนำมาเป็นทั้งหมดของการจะประเมินว่าใครหรือสิ่งไหนมีค่ากว่าสิ่งไหนหรือคนไหน...

หากแต่ต้องประเมินด้วยว่า...ณ ขณะที่ให้เวลากับคนนั้นหรือสิ่งนั้น เราเต็มที่ด้วยคุณภาพของเวลาที่ให้ด้วยรึเปล่า?

ถ้าว่าตามสำนวนลิเกของผม ก็ต้องหยอดว่า "แม้เวลาที่ให้จะไม่ใช่ทั้งหมดที่มี...แต่เท่าที่เวลาจะพอมีก็ไม่เคยจะไม่แบ่งเวลาให้"

Cr: searchquotes.com

Comments

Popular posts from this blog

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...

Post#4-016: I'm authentic of being inauthentic...

Post#4-016: ช่วงหลายปีหลังๆ มานี้ ผมมักจะได้ยิน Guru ด้าน Personality และ Leadership หลายๆ ท่าน ออกมาสอนเรื่อง Authenticity อันว่า Authenticity นี้ แปลแบบสละสลวยก็คือ ความเป็นเนื้อแท้, เข้าใจยากไปใช่มั๊ยครับ งั้นแปลใหม่แบบบ้านๆ ว่า ความตรงไปตรงมาแบบไม่อ้อมค้อม ยกตัวอย่างเช่น เรารู้สึกอะไรอย่างไร เราก็จริงใจที่จะบอกออกไป...เพื่อนชวนไปเที่ยวกลางคืน เราก็บอกออกไปตรงๆ เลย ว่าไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไป...แบบนี้เป็นต้น ... ในความเข้าใจของผมนั้น Authenticity ในมุมมองของ Personality กับ Leadership นั้น ไม่เหมือนกัน การที่เรามีบุคลิกที่ authentic นั้น หมายถึงเราเป็นคนที่ค่อนข้างเปิดเผย ตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ส่วนการที่เราเป็นผู้นำแบบ authentic นั้น หมายถึง การที่เราทำอะไรอย่างจริงจัง มุ่งมั่น และทำได้จริงอย่างที่พูด แต่ Authentic Leader จำเป็นจะต้องมี Authentic Personality ด้วยรึเปล่านะ? ... ผมมิอาจสรุปแทน Leader ท่านอื่นๆ ได้...แต่สำหรับตัวผมเอง ยอมรับอย่างไม่ลังเลเลยว่า "Sometimes you have to be authentic of being inauthentic..." แปลว่า "บางครั้งเราจำเป็นต้องเปิ...