Post#4-308: เรื่องไม่ง่ายของนายกับลูกน้อง

Post#4-308:

เที่ยงนี้ เป็นโอกาสดีที่ผมได้ทานข้าวพร้อมกับน้องๆ ทีมงานกลุ่มใหญ่...ซึ่งไม่ค่อยได้มี moment แบบนี้บ่อยๆ เพราะตารางงานมันยุ่งเสียเหลือเกิน

ต้องบอกว่า ผม enjoy ทุกครั้งกับ moment แบบนี้...และก็ทำให้ผมทานได้มากกว่าทานคนเดียวใน office

การได้ทานไปด้วย กระเซ้าเย้าแหย่น้องๆ ไปด้วย พร้อมกับคุยเรื่องสัพเพเหระทึ่ไม่เกี่ยวกับเรื่องงาน...สำหรับผมแล้ว ถือเป็นเรื่องจำเป็นสำหรับการเชื่อมสัมพันธ์กับน้องๆ

...

ใครที่มีลูกน้องหรือต้องบริหารทีม จะรู้ดีว่า เราและทีมงาน จะไม่อาจ "เข้าถึง" กันและกันได้ หากมีเพียงปฏิสัมพันธ์เรื่องงานเพียงด้านเดียว

การหยั่งซึ้งถึงวิธีคิดและวิถีชีวิตของทีมงาน จะทำให้เราสามารถปฏิบัติต่อน้องๆ ในฐานะ "บุคคล" ได้ดีกว่าเดิม

เมื่อทีมงานหรือน้องๆ ไม่ได้มีสถานะเป็น "เบี้ย" บนกระดานหมากรุก...คนเป็น "นาย" จึงไม่อาจมองพวกเค้าเป็นแค่ "วัตถุ"

ดังนั้น จึงต้องให้ความสำคัญในเรื่องความสมดุลย์ระหว่างปฏิสัมพันธ์เรื่องงาน กับปฏิสัมพันธ์ในระดับ "บุคคล" กับ "บุคคล" ด้วย เช่นกัน

...

แต่ในขณะที่เจ้านายหรือพี่ๆ ให้ความสนิทสนมในระดับ "บุคคล"...ทีมงานหรือน้องๆ เอง ก็ต้องรู้จักแยกแยะด้วย

ไม่ใช่ไป "ตีสนิท" หรือ "ลามปาม" จนเกินงาม...ทำให้นายหรือพี่ๆ ต้องรู้สึกอึดอัด และวางหน้าไม่ถูก เวลาที่อยู่ในวงของน้องๆ

บ่อยครั้ง ที่น้องๆ หรือทีมงาน ยังมีวุฒิภาวะทางความคิดและอารมณ์ ไม่มากพอ...จนเผลอ "ล้ำเส้น" ของกาละเทศะ อยู่บ่อยๆ

เรื่องบางเรื่อง ในฐานะพี่ ก็คงไม่เป็นไร แต่บางครั้งในฐานะนาย ก็อาจจะปล่อยผ่านไม่ได้ เพราะกระทบกับการปกครอง

...รักน้องก็ต้องหมั่น "ดูแล" และถ้ารักนายก็ต้องรู้จัก "แยกแยะ" นะครับ...

#NoteToSelf: 

• ปกครองคน ต้องรู้จักใช้ทั้ง "พระเดช" และ "พระคุณ"
• รับใช้คน ต้องรู้จัก "แยกแยะ" และ "เกรงใจ"
• Role Conflict เกิดขึ้นได้บ่อยๆ กับทุกๆ เรื่อง ในทุกๆ วัน ดังนั้น ก่อนจะโกรธน้อง หรือก่อนจะเคืองนาย...ลองมองในมุมของอีกฝ่ายดูให้ดีๆ ก่อน