Skip to main content

Post#4-328: เจ้าของกิจการรุ่นเยาว์

Post#4-328:
เมื่อช่วงเย็นที่ผ่านมา รุ่นพี่ของผมท่านหนึ่งที่รู้จักกันมายาวนาน...พาลูกชายที่กำลังเรียนปีสุดท้าย มาปรึกษาเรื่องแผนธุรกิจ

เอาจริงๆ แม้ตารางงานผมจะยุ่งมากๆ...แต่ก็ยินดีที่จะสนับสนุนเด็กรุ่นใหม่ไฟแรงที่คิดจะเริ่มต้นทำธุรกิจเป็นของตัวเอง

แล้วก็เป็นโอกาสที่ผมจะได้แลกเปลี่ยนมุมมองที่ต่างออกไปอีกด้วย...อย่างน้อย ก็จะทำให้ผมพอเข้าใจเด็กๆ ได้ดีขึ้น

...

ปัญหาส่วนใหญ่ที่เด็กๆ มักจะเจอตอนที่เริ่มต้นอยากจะทำอะไรเป็นของตัวเอง ก็คือ การวาง Roadmap ให้ชัดเจน

โดยมากจะมองไปในอนาคตแค่สั้นๆ ทำให้ไม่เกิดความต่อเนื่องในการทำอะไรให้เป็นชิ้นเป็นอันและเป็นเรื่องเป็นราว

เราจึงพบว่า เด็กๆ มักจะเริ่มทำธุรกิจด้วยความมุ่งมั่น แต่เลิกราไปเพราะไม่รู้จะเดินยังไงต่อดี

...

ดังนั้น เด็กรุ่นใหม่ที่อยากมีธุรกิจเป็นของตัวเอง จึงต้องถามตัวเองให้ชัดเจนก่อน...ว่าอยากทำธุรกิจนั้นๆ เพราะอะไร?

เพราะแค่อยากได้ชื่อว่าเป็น "เจ้าของธุรกิจรุ่นใหม่" หรือว่ามันเกิดจาก "ความทะเยอทะยาน" ของเราจริงๆ?

จริงอยู่ ที่มันอาจจะเกินความสามารถของเด็กๆ รุ่นใหม่ไปบ้าง หากจะต้องมองล่วงหน้าไปในอนาคตอันยาวไกล

...แต่อย่างน้อย ต้องพอมองออกคร่าวๆ ว่าเราทำธุรกิจนี้เพราะอะไร เพื่ออะไร และมันจะพัฒนาต่อยอดไปในทางใดได้บ้าง...

#NoteToSelf: 

  • เด็กๆ มักเต็มไปด้วยความฝันและความมุ่งมั่น...แต่มักยังต้องเติมความไตร่ตรองและการวางแผน
  • แม้ว่าการแปลงความฝันให้เป็นความจริง จะอยู่ที่ "การลงมือทำ"...แต่การลงมือทำ ยังแบ่งเป็น "การสักแต่ทำ" กับ "การคิดก่อนทำ"...ไม่ต้องบอกก็รู้ ว่าแบบไหนดีกว่า?
  • ดังนั้น การเริ่มต้นด้วยการเตรียมตัวให้พร้อมในระดับหนึ่ง...ให้เห็นภาพคร่าวๆ ก่อนลงมือ ก็จะทำให้การทำงานมีทิศทางชัดเจนมากขึ้น
  • อย่าเริ่มทำธุรกิจ แค่คิดว่า อยากเท่...ถ้าไม่มีแรงขับมากพอ เราก็จะกลายเป็นพวก "จับจด"

Comments

Popular posts from this blog

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...

Post#4-016: I'm authentic of being inauthentic...

Post#4-016: ช่วงหลายปีหลังๆ มานี้ ผมมักจะได้ยิน Guru ด้าน Personality และ Leadership หลายๆ ท่าน ออกมาสอนเรื่อง Authenticity อันว่า Authenticity นี้ แปลแบบสละสลวยก็คือ ความเป็นเนื้อแท้, เข้าใจยากไปใช่มั๊ยครับ งั้นแปลใหม่แบบบ้านๆ ว่า ความตรงไปตรงมาแบบไม่อ้อมค้อม ยกตัวอย่างเช่น เรารู้สึกอะไรอย่างไร เราก็จริงใจที่จะบอกออกไป...เพื่อนชวนไปเที่ยวกลางคืน เราก็บอกออกไปตรงๆ เลย ว่าไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไป...แบบนี้เป็นต้น ... ในความเข้าใจของผมนั้น Authenticity ในมุมมองของ Personality กับ Leadership นั้น ไม่เหมือนกัน การที่เรามีบุคลิกที่ authentic นั้น หมายถึงเราเป็นคนที่ค่อนข้างเปิดเผย ตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ส่วนการที่เราเป็นผู้นำแบบ authentic นั้น หมายถึง การที่เราทำอะไรอย่างจริงจัง มุ่งมั่น และทำได้จริงอย่างที่พูด แต่ Authentic Leader จำเป็นจะต้องมี Authentic Personality ด้วยรึเปล่านะ? ... ผมมิอาจสรุปแทน Leader ท่านอื่นๆ ได้...แต่สำหรับตัวผมเอง ยอมรับอย่างไม่ลังเลเลยว่า "Sometimes you have to be authentic of being inauthentic..." แปลว่า "บางครั้งเราจำเป็นต้องเปิ...