Skip to main content

Post#15: ชื่นชมความงามแห่งชีวิต

Post#15:
ช่วงก่อนหน้านี้ ผมโดนลูกสาวงอนบ่อยๆ

บ่อยจนทำให้ผมต้องทบทวนตัวเอง

คนเราทำงานไปเพื่ออะไร?

แน่นอน ว่าเพื่อหาเลี้ยงชีพ หาเลี้ยงครอบครัว ผมเองก็ตอบลูกสาวแบบนี้ แต่เมื่อลูกสาวถามคำถามต่อ ผมถึงกับอับจนคำพูด

ลองมาฟัง (อ่าน) บทสนทนาของผมกับลูกสาวกันครับ

ลูกสาว: ป๊า พรุ่งนี้ (วันเสาร์) ไปดูหนูเรียนบัลเล่ต์มั๊ยคะ?

ผม: ป๊าไม่ว่างลูก ต้องไปทำงาน

ลูกสาว: ทำไมป๊าต้องทำงานทุกวันเลย วันอื่นก็กลับดึก

ผม: อ้าว ก็ป๊าทำงานหาเงินมาให้หนูไงลูก

ลูกสาว: หาเงินมาทำไมคะ ป๊าไปกดที่ตู้ก็มีเงินแล้ว (ลูกสาว หมายถึง กดตู้ ATM)

ผม: (หัวเราะ) ต้องทำงานก่อนลูก ถึงจะมีเงินไปเติมในตู้ เวลาจะใช้เงินจะได้ไปกดมาได้ ป๊าไปทำงาน หนูจะได้มีเงินใช้ มีเงินซื้อของเล่นไงลูก

ลูกสาว: แล้วเมื่อไหร่ ป๊าจะได้หยุดอยู่บ้าน จะได้ไปดูหนูเต้นบัลเล่ต์

ผม: เอาไว้ก่อนลูก ป๊างานยุ่ง

ลูกสาว: ป๊าก็พูดแบบนี้ทุกที กว่าจะไม่ยุ่ง หนูเรียนบัลเล่ต์จบกันพอดี (ว่าแล้ว ลูกสาวก็งอน)

ผม: ...

นั่นสิ แล้วเมื่อไหร่ผมจะว่าง? ลูกไม่ได้อยากมีเงิน แท้จริงแล้วยังไม่รู้จักเรื่องราวของเงินด้วยซ้ำ

เรามักเอาความคิดของผู้ใหญ่ไปคิดแทนเด็ก ว่าเค้าต้องมี นั่น นู่น นี่...

จริงๆ แล้ว เค้าแค่ต้องการเวลาที่เราอยู่กับเค้า ก็เท่านั้น

แม้ว่า วันเสาร์นั้น ผมต้องไปทำงาน ลูกสาวก็ไปเรียนบัลเล่ต์ตามปกติ กลับมาลูกสาวลืมเรื่องที่งอนผมไปแล้ว

แน่นอนครับ เสาร์ถัดมา ผมได้ไปนั่งดูลูกเรียนบัลเล่ต์ และตอบตัวเองได้ในทันทีนั้น ว่าคนเราทำงานไปเพื่ออะไร

เราทำงาน เพื่อให้ได้ดื่มด่ำกับ "ความสุข" ในช่วงที่พักจากงาน ชื่มชมกับผลสำเร็จและค่าตอบแทนจากการทำงานหนัก

แต่ถ้าถามผมต่อว่า "ความสุข" นี่หน้าตาเป็นยังไง ผมตอบได้ทันทีว่า หน้าตาเหมือน "ลูกสาว" ของผม จริงๆ

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Post#2-227: Corrective Action vs Preventive Action

Post#2-227: วันนี้ผมมีโอกาสดีได้เข้าร่วมประชุมกับบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง หลักใหญ่ใจความสำคัญของการประชุมก็คือการติดตามยอดขายของสินค้าสำคัญบางรายการ ซึ่งขายช้ากว่าปกติ ภาพหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินความแข็งแกร่งขององค์กร ก็มักจะถูกสะท้อนผ่านการประชุมไล่ยอดขายนี่แหละครับ เพราะยอดขายถือเป็นเป้าหมายสุดท้ายขององค์กรที่แสวงหาผลกำไรทั้งปวง เมื่อไล่ยอดขายครั้งใด ก็มักจะพบสาเหตุของปัญหา และจะสามารถประเมินระดับขององค์กรและผู้บริหารได้จากวิธีการ response ต่อปัญหาที่พบ บางองค์กรเก่งในการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่บางครั้งกลับไม่ได้มองไปถึงการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน และมีอีกหลายองค์กรที่ชวนคุยเรื่องการวางแผนป้องกันไฟไหม้ แทนที่จะหาวิธีดับไฟที่กำลังไหม้องค์กรอยู่ บ่อยครั้งที่การไม่ลำดับความสำคัญก่อนหลังในการแก้ปัญหา มักจะส่งผลเสียมากกว่าที่จะประเมินได้ ดังนั้น ทุกคนในองค์กรจึงต้องจัดการกับไฟที่ไหม้อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะมาวางแผนป้องกันไฟไหม้ ซึ่งปีก่อนผมก็พูดถึงเรื่องนี้ไปครั้งหนึ่งแล้ว (Post#224) และแน่นอนว่า ไม่ใช่เก่งแต่การดับไฟตะพึดตะพือ หากต้องวางแผนป้องกันไม่ให้ไฟไหม้ซ้ำๆ ซากๆ ด้วย หาไ...
Post a Comment
Read more

Post#355: ทำได้ vs ทำเป็น

Post#355: ส่วนใหญ่แล้ว เรามักแยกแยะไม่ค่อยถูกว่า ระหว่าง "ทำได้" กับ "ทำเป็น" น่ะคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน "ทำได้" แปลว่า ทำได้ ขอให้แค่เสร็จๆ ไป ไม่ต้องสนใจว่างานออกมาดีมั๊ย ส่วน "ทำเป็น" แปลว่า ไม่ใช่แค่สักแต่ลงมือทำ แต่ต้องทำให้ได้ดีด้วย ถ้ายังงงๆ ผมจะยกตัวอย่างเพิ่มให้นะครับ คนที่ขับรถได้ มีความสามารถในการทำให้รถเคลื่อนที่ไปได้ แต่อาจจะเป็นพวกที่ขับรถแบบไร้มารยาท, ขับรถอันตราย หรือขับรถเห็นแก่ตัว, ฯลฯ ส่วนคนที่ขับรถเป็นนั้น นอกจากสามารถบังคับให้รถเคลื่อนที่ได้แล้ว ยังใส่ใจคนที่ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ด้วย เรียกว่าขับรถอย่างมีคุณภาพและคุณธรรม ^^ ตีกอล์ฟได้ก็คือเหวี่ยงไม้ให้ลูกกอล์ฟไปข้างหน้า แต่ตีกอล์ฟเป็น นอกจากเหวี่ยงไม้ให้ลูกไปข้างหน้าแล้ว ยังต้องใส่ใจคนที่เล่นกอล์ฟอยู่รอบๆ ทั้งก๊วนเรา ทั้งต่างก๊วนด้วย พอเห็นความต่างชัดขึ้นมั๊ยครับ? ขับรถได้จึงต่างจากขับรถเป็น, เล่นกอล์ฟได้จึงต่างจากเล่นกอล์ฟเป็น ฉะนี้ ดังนั้น "ทำงานได้ " กับ "ทำงานเป็น" นั้น คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันแน่ๆ เอ...หรือว่าผมก็แค่ "โพสต์ได้...
Post a Comment
Read more

Post#4-016: I'm authentic of being inauthentic...

Post#4-016: ช่วงหลายปีหลังๆ มานี้ ผมมักจะได้ยิน Guru ด้าน Personality และ Leadership หลายๆ ท่าน ออกมาสอนเรื่อง Authenticity อันว่า Authenticity นี้ แปลแบบสละสลวยก็คือ ความเป็นเนื้อแท้, เข้าใจยากไปใช่มั๊ยครับ งั้นแปลใหม่แบบบ้านๆ ว่า ความตรงไปตรงมาแบบไม่อ้อมค้อม ยกตัวอย่างเช่น เรารู้สึกอะไรอย่างไร เราก็จริงใจที่จะบอกออกไป...เพื่อนชวนไปเที่ยวกลางคืน เราก็บอกออกไปตรงๆ เลย ว่าไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไป...แบบนี้เป็นต้น ... ในความเข้าใจของผมนั้น Authenticity ในมุมมองของ Personality กับ Leadership นั้น ไม่เหมือนกัน การที่เรามีบุคลิกที่ authentic นั้น หมายถึงเราเป็นคนที่ค่อนข้างเปิดเผย ตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ส่วนการที่เราเป็นผู้นำแบบ authentic นั้น หมายถึง การที่เราทำอะไรอย่างจริงจัง มุ่งมั่น และทำได้จริงอย่างที่พูด แต่ Authentic Leader จำเป็นจะต้องมี Authentic Personality ด้วยรึเปล่านะ? ... ผมมิอาจสรุปแทน Leader ท่านอื่นๆ ได้...แต่สำหรับตัวผมเอง ยอมรับอย่างไม่ลังเลเลยว่า "Sometimes you have to be authentic of being inauthentic..." แปลว่า "บางครั้งเราจำเป็นต้องเปิ...
Post a Comment
Read more