Post#16: การตัดสินใจหน้างาน

Post#16:
เวลาที่เกิดสถานการณ์ที่ต้องตัดสินใจฉับพลันทันที เราทำอย่างไร?

ประเด็นพิจารณาก็คือ
1.เราอยู่ในฐานะอะไร? (เราอยู่ในฐานะคนสั่งการ หรือเราอยู่ในฐานะคนปฏิบัติตามคำสั่ง)

2.เราอยู่ในพื้นที่ที่เกิดสถานการณ์หรือไม่ (เราอยู่ในพื้นที่ - ที่เราเรียกกันว่า "หน้างาน" หรือเราไม่ได้อยู่ในพื้นที่)

3.คนสั่งการและผู้รับคำสั่ง อยู่ในพื้นที่พร้อมกันหรือไม่ (อยู่ด้วยกัน หรืออยู่คนละพื้นที่)

ถ้าเราเป็นผู้สั่งงานอยู่ที่หน้างานและผู้ปฏิบัติอยู่กับเรา ส่วนมากไม่เป็นปัญหา เพราะสื่อสารกันตรง

ส่วนใหญ่ ปัญหาจะเกิดจากประเด็นพิจารณาที่ 3 คือคนสั่งกับคนทำ ไม่ได้อยู่ด้วยกัน

แล้วจะยึดใครเป็นหลัก?

ตอบว่า ยึดคนที่อยู่หน้างานเป็นหลัก

ถามว่า ทำไม?

ก็เพราะผู้อยู่หน้างานเป็นผู้เห็นสถานการณ์จริง เราจึงต้องเชื่อผู้ที่อยู่หน้างาน คนที่ไม่อยู่หน้างาน ไม่น่าจะเข้าใจสภาพการณ์ดีกว่า แม้ว่าจะช่ำชองหรือเชี่ยวชาญพื้นที่สักเท่าไรก็ตาม

ปกติ ถ้านายเป็นผู้อยู่หน้างาน แล้วขอความช่วยเหลือจากลูกน้อง มักจะไม่มีปัญหา แต่ถ้าจะมีปัญหาขึ้นมา มักเกิดจากลูกน้องตีความคำสั่งไปเอง เข้าใจไปเอง (น่าเสียดาย ที่ต้องบอกว่า ส่วนมากมักจะผิดเจตนารมณ์ของนาย)

กลับไปเจอกัน ก็เคลียร์กันยาว

ถ้าลูกน้องอยู่หน้างาน แล้วขอความช่วยเหลือจากนายบ้างล่ะ?

ส่วนใหญ่ สถานการณ์แบบนี้ มักเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นนอกเหนืออำนาจที่ได้รับมากกว่าเรื่องอื่น

ดังนั้น ขอให้ลูกน้องเล่าสถานการณ์ให้ชัด จะขอให้ช่วยอะไร ขออนุมัติอะไร ก็ขอให้ตรงประเด็น

และถ้าจะให้ดี เสนอทางเลือกหน้างานให้นายช่วยตัดสินใจจะดีกว่า เพราะส่วนมาก มักจะเล่าแต่ปัญหา ไม่ได้เสนอแนวทางแก้ไข ทั้งๆ ที่อยู่หน้างาน ต้องรู้ดีที่สุด

สำหรับกรณีที่ติดต่อนายไม่ได้ และต้องตัดสินใจปรับเปลี่ยนแผนที่หน้างาน ก็มีหลักพิจารณาง่ายๆ คือ

1.ถ้าอยู่ในกรอบความเสี่ยงและงบประมาณที่ผู้ตัดสินใจรับผิดชอบได้ ก็ทำเลย

2.ถ้าผู้ตัดสินใจ ไม่สามารถรับความเสี่ยงและงบประมาณที่อาจเกิดขึ้น (จากการเปลี่ยนแผนที่นายไม่ได้รับรู้ด้วย) ก็อย่าทำ หรือทำตามแผนเดิม (ขึ้นอยู่กับสถานการณ์)

ถ้าถามว่า แล้วไว้ใจลูกน้องได้หรือ?

ตอบว่า ถ้าไม่ไว้ใจ เราส่งเค้าไปหน้างานทำไม?

ก็ขอให้โชคดีทั้งนายและลูกน้องก็แล้วกันครับ